Creatiever door studie


Publicatie datum:

Artikel over de invloed van studeren op creativiteit. Word je meer of juist minder creatief van studeren?

Gesponsorde koppelingen

Afgelopen week heb ik met mijn 2,5-jarige zoontje denkbeeldige papegaaien uit het raam staan gooien... Ik bedacht de papegaai en liet hem aan mijn zoontje ‘zien'. Mijn zoontje pakte de papegaai over en gooide hem uit het raam met de mededeling dat hij niet kon slapen met die vogel in de kamer. Mijn zoontje gaat 2 dagen per week naar de kinderopvang en ik studeer Toegepaste Psychologie. Voordat u zich afvraagt waar ik heen wil en denkt dat ik gek ben: met dit voorbeeld wil ik duidelijk maken dat de stelling dat hoe meer mensen studeren, des te minder creatief ze worden, onzin is.

Gesponsorde koppelingen

Ten eerste gaat het erom dat je zoveel mogelijk leert over zoveel mogelijk onderwerpen. Als je ervoor zorgt dat je rechterhersenhelft gestimuleerd wordt, zorg je ervoor dat de ‘creatieve' zenuwbanen meer gebruikt gaan worden. Die rechterhelft stimuleer je bijvoorbeeld door creatieve vakken te volgen. Op school leren kinderen vooral correcte oplossingen te bedenken, in plaats van creatieve. Hierdoor wordt de linkerhersenhelft gestimuleerd, maar wordt de rechterhelft geblokkeerd. Terwijl juist die rechterhelft voor creatieve invallen zorgt. Kinderen moeten leren dat het niet altijd het belangrijkste is om de oplossing te vinden. De weg naar die oplossing toe is soms veel belangrijker. Om tot creatieve oplossingen te komen, moet je buiten de gebaande paden kunnen denken. Dit is veel makkelijker als je voorbeelden hebt van hoe het anders kan. Om zo'n voorbeeld te noemen: vanmorgen zat ik in de trein. Voor mij zat een gezin met drie kinderen, waarvan de jongste steeds dingen vroeg aan haar moeder: ‘Mama, wat is dat? Mama, hoe snel gaat de trein? Mama, waar gaan al die mensen naartoe?' Op elke vraag kwam een kort antwoord: ‘Weet ik niet!'. Uiteindelijk stopte het meisje maar met vragen stellen. Ik heb me hier ontzettend aan zitten ergeren, omdat ik het idee hebt dat die moeder de creativiteit van haar dochter de kop in drukte. Ook als ze het echt niet weet, had ze best een uitgebreider antwoord kunnen geven. Alleen al door aan haar dochter te vragen wat die zelf dacht, zou ze ervoor zorgen dat zij verder zou denken. Misschien gaan die mensen wel naar hun opa en oma, of een dagje naar het strand. Of gaan ze juist naar huis, omdat ze al ergens anders zijn geweest. De mogelijkheden zijn eindeloos, en doordat er geen goed of fout is (of je moet de mensen zelf vragen of jouw verhaal klopt) zorg je ervoor dat de rechterhersenhelft gestimuleerd wordt.

Zelf vind ik het altijd heel leuk als mijn zoon vragen stelt. Hij vindt bijna alles (nog) interessant en vindt het ook niet erg als ik iets niet weet; dan bedenkt hij zelf wel iets! Hij legt, net als andere kinderen, verbanden die je, als je ouder bent, niet meer legt. Door onze manier van lesgeven, leren kinderen te denken in goed/fout. Voor elke probleem is één goede oplossing. Ik hoop dat mijn zoon de open blik die hij nu heeft kan vasthouden, zodat hij ook als volwassene makkelijker divergerend kan denken. Dit betekent dat je in staat bent om veel verschillende oplossingen te bedenken voor een probleem. Iets wat heel belangrijk is om creatief te kunnen zijn. En mijns inziens is het zo, dat divergerend denken makkelijker is wanneer je veel leert op verschillende vlakken. Op die manier kun je een idee van verschillende kanten benaderen. Kunnen divergeren door te leren is dus nog een reden, die duidelijk maakt dat de stelling niet klopt.

Door nieuwe dingen te leren, leer je ook dat er meer mogelijk is. Zonder kennis zie je oplossingen over het hoofd. Dit blijkt ook uit het artikel "Ieder zijn eigen creatieve doorbraak". Daarin wordt gesteld dat de kans klein is dat iemand een briljant idee heeft op een gebied waarmee hij nooit van nabij te maken heeft gehad. Voor een kind is het heel makkelijk en heel logisch om de mening van zijn ouders over te nemen, als dat de enige mening is die hij kent. Maar als het kind leert dat er ook andere meningen zijn, zal hij eerder zelf over het onderwerp gaan nadenken. Als je alleen Vincent Van Gogh kent, heb je een eenzijdig beeld van schilderkunst. Als je ook Pablo Picasso en Andy Warhol kent, zie je dat er veel meer mogelijk is. Dus hoe meer je weet, hoe creatiever je kunt zijn. Of, wat korter door de bocht: op deze manier voorkom je een bord voor je kop. Volgens mij is creatief denken namelijk niet alleen van belang bij creatieve uitingen. Het is ook van groot belang bij alledaagse zaken. Wanneer mensen in je omgeving er allemaal dezelfde mening op na houden, heb je creativiteit nodig om van het gebaande pad af te wijken en de zaak zelf te overdenken. Misschien dat je dan uitkomt bij een heel andere mening. Een synoniem van ‘creativiteit' is ‘scheppingskracht'. In dat synoniem komt naar voren waar het mijns inziens om gaat: je hebt een bepaalde kracht nodig om iets nieuws te kunnen maken, om van de gebaande paden af te wijken. Dat lukt beter als je weet dat er meer mensen zijn die afwijken van de geijkte meningen. Op die manier leer je dat ‘anders' niet per sé ‘gek' is. Belangrijk, omdat veel mensen dit volgens mij als een drempel ervaren. Mensen hebben snel de neiging om met de meute mee te gaan, omdat ze bang zijn anders buiten de groep te vallen. En, als ze toch afwijkend gedrag vertonen, worden ze vaak gecorrigeerd door een van de groepsleden. Zo houden de buren die schuin tegenover ons wonen erg van de natuur. Dat is terug te zien aan de manier waarop zij hun tuin onderhouden; ze laten de natuur graag een beetje op z'n beloop. Dit levert prachtige bloemen op, die dwars door elkaar heen, de hele tuin overwoekeren. Het is een creatief geheel. Een andere buurman is dat een doorn in het oog. Die harkt twee keer in de week zijn voortuintje aan, omdat die er netjes bij hoort te liggen. En passant neemt hij de wilde tuin van zijn buren mee in het onderhoud. Ik betrapte hem er laatst op, dat hij om zich heen kijkend, snel zijn schoffel onder de schutting van die buren stak, om het daar stiekem even netjes aan te harken. Ik moest er toen erg om lachen, maar dit is natuurlijk wel een heel goed voorbeeld van groepscontrole. Mijn buurman vindt dat een tuin er netjes aangeharkt bij moet liggen en aan de voortuintjes in onze straat te zien zijn de meeste (veelal oudere) mensen het daar mee eens. Creativiteit wordt in dit geval dus niet op prijs gesteld. En dan moet je maar net de kracht hebben om toch af te blijven wijken. Kracht die je dus krijgt, door kennis. De buurman die de tuin stiekem aanharkt, is 83. Wanneer je weet dat het vroeger veel belangrijker was dat de tuin er netjes verzorgd uitzag, begrijp je ook waarom de buurman dit doet. Maar weet je ook dat de tijden inmiddels veranderd zijn en dat het tegenwoordig algemeen geaccepteerd is om je tuin op een creatieve manier aan te leggen.

En dan komen we weer terug op het voorbeeld van de denkbeeldige papegaai. Mijn studie heeft niet voorkomen dat ik zoiets vreemds heb bedacht. Sterker nog; door mijn studie ben ik ervan overtuigd dat ik wat ik heb bedacht niet gek is, maar creatief. Ik hoop dan ook dat mijn zoon over 30 jaar nog net zo denkt als nu. En om dat te bevorderen zal ik ervoor proberen te zorgen dat hij zoveel mogelijk leert. Thuis en op school, van mij en zijn vader en van al die andere mensen die hij tegenkomt. Want zonder kennis door studie is het nu eenmaal veel moeilijker om creatief te zijn!


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 2
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie gezondheid

Eczeem bij mijn baby

Mijn dochter zit helemaal onder de eczeem.

Massage zin en onzin

Massage en het nut ervan

Gezond bruin worden

De voor en nadelen van een tintje kweken.

Help, blaaspoliepen.

Blaaspoliepen wat houdt dat in en wat zijn de consuqenties

Doof door gehoorverlies

Uitleg over de oorzaken van gehoorverlies.