Depressie of niet?


Publicatie datum:

Door gezondheidsproblemen op weg naar een depressie of niet.

Gesponsorde koppelingen

Door problemen met men linkerknie nu 3 jaar geleden ging ik naar een specialist. Die liet me een reeks scans maken en zei dat men kraakbeen bijgschaafd moest worden. Die specialist heeft de operatie gedaan en nog was de pijn niet weg. Na 3 maanden thuis te zijn geweest ging ik terug werken als bewakingsagente. Dat was ondraaglijk en na een maand besloot ik terug naar dezelfde specialist te gaan. Die begon met een reeks spuiten die heel kostelijk waren en die niets hielpen. Na de 3de spuit moest ik terugkomen na 14 dagen. Ik terug ernaartoe en er was niets veranderd aan de pijn. De specialist zei daarop dat die niets kon  vinden en vond dat ik moest leren leven met de pijn.

Gesponsorde koppelingen

Toen ben ik een andere specialist gaan zoeken en ben bij iemand terecht gekomen waar ik me geheel op men gemak bij voel en die naar me luisterd. Deze specialist ging eerst een kijkoperatie doen om te zien wat de vorige heeft gedaan. Na die kijkoperatie was het duidelijk dat men kraakbeen gaten vertoonde en dat de vorige specialist het erger heeft gemaakt dan het was. Omdat er gaten in men kraakbeen zaten besloot de specialist om er kunststof stoppen in te plaatsen. Dat is gebeurd en het was een zware operatie met een lange revalidatie. Door al die problemen was men rechter knie ook niet meer goed en na een aantal scans bleek dat er geen kraakbeen meer was en dat de enigste oplossing een halve prothese was. Ik heb gewacht tot men linkerknie aan de betere hand was en dan de operatie ondergaan voor een halve prothese. Die operatie was zwaar en na een maand in een revalidatiecentrum kon ik naar huis. Ik moest het heel rustig aandoen en na een half jaar kon ik alles doen met men rechterknie. Door de revalidatie en men linkerknie teveel te belasten was men linkerknie terug veel pijn gaan doen en de specialist liet me terug een aantal scans nemen. Door de belasting waren er meer en meer gaten in men kraakbeen gekomen dat de enige oplossing ook een halve prothese was. Die operatie heb ik ondergaan en al vanaf in het begin waren er problemen met men patellapees. Er was een ontsteking bij de aanhechting van men bilspier en een ontsteking bij de aanhechting van de patellapees onderaan de knie. Door die ontstekingen heb ik 3 maanden in een revalidatiecentrum geweest en pas aan het einde ervan mocht ik eens een zaterdag naar huis om te kijken of het ging thuis. Na die 3 maanden heb ik thuis alles rustig aangedaan en tijdens een controle bij de specialist stelde die voor om men linkerknie in de gips te leggen. 6 weken heb ik rondgelopen met een gips vanaf men bovenbeen tot men enkel. Na de gips was men onsteking in men bovenbeen genezen. Dat was al een hele opluchting. Omdat de ontsteking nog niet volledig genezen was bij de aanhechting van de patellapees moest ik nog een 8 weken in een gips die open was aan de zijkant zodat ik die kon afdoen om kinetherapie te volgen. Na die weken was de onsteking in men patellapees iets beter maar nog niet genezen. Omdat de pees nog niet volledig genezen was moest er iets aan gedaan worden. Door de pees eigenlijk te beschadigen kan die terug herstellen en dat werd dan ook gedaan. Deze keer had ik geen revalidatie nodig want na de operatie lag ik terug in de gips. Opnieuw lag ik voor 8 weken in de gips. Na die acht weken ging de gips eraf en de pijn was nog altijd heel erg. Doordat de pijn zo erg was nam ik zeer zware pijnstillers en liep rond als een junky. Door al die operatie kreeg ik problemen met men hospitalisatie verzekering en op een bepaald moment moest in een 2500€ terugbetalen binnen de 14 dagen. Dat geld had ik niet en omdat ik al een hele tijd thuis ben is men spaargeld er ondertussen ook doorheen gegaan. Ik ben uiteindelijk naar het ocmw gestapt om een afbetalingsplan af te spreken want de verzekering deed echt heel moeilijk. Eerst wilde ze niet toegeven dat ze alles hadden goedgekeurd en dan alles weer hadden ingetrokken. Ook heb ik heel het dossier doorgegeven aan een advocaat. Door al die problemen bleef ik meer en meer thuis en trok me meer en meer terug. Omdat ik op een invaliteitsuitkering sta van 900 euro kan ik niets extra doen. Elke maand moet ik echt goed puzzelen om rond te komen. Als er iemand vraagt om iets mee te gaan drinken moet ik passen want anders kan ik geen eten of medicatie kopen. De pijn in men knie is nog altijd heel erg en na een aantal onderzoeken waaronder een botscan moest ik nog maar eens een operatie ondergaan. Klijkbaar had ik een weerhaak ergens waardoor de ontsteking in de patellapees niet kon genezen. Die laatste operatie was snel gedaan en daardoor is men pijn ook heel hard geminderd. Ondertussen is men rechterknie dezelfde symthomen aan het krijgen en daar zal ik ook een aantal operaties nog moeten ondergaan.
Door al de problemen met men knieen, is de rest van men leven zeker niet meer hetzelfde. Mijn wagen was een handgeschakelde en die heb ik moeten wegdoen want ik kon niet meer de koppeling induwen. Om een andere wagen aan te schaffen heb ik een kleine lening gedaan in het begin van men problemen maar die rekening blijft wel altijd komen. Nu heb ik een automaat en die rijd heel goed. Nadat men pijnstillers altijd maar meer en meer werden heb ik op een bepaald moment besloten om niet meer met de wagen te rijden. Dit was voor men eigen veiligheid en voor de andere weggebruikers het beste. Door de pijnstillers kan ik me niet concentreren. Als ik zo alles op een rijtje zet begin ik me zorgen te maken dat er een depressie dichtbij is. Ik heb geen sociaal leven meer, zit meestal thuis, slik medicijnen waarvan ik suf wordt en zie nog maar weinig mensen. Ondertussen ben ik het laatste jaar 20 kg afgevallen en er gaan nog steeds kilo's af. Het is niet alleen het leven met pijn dat moeilijk is maar ook al de rest wat erbij komt. Door zoveel af te vallen zijn al men kleren veel te groot geworden. Doordat ik maar een kleine bijdrage trek kan ik ook geen nieuwe kledij gaan kopen.
Daar wordt ik met momenten zo kwaad over dat ik denk waarom moet ik zo leven. Dit is geen leven maar constant tellen en uitkijken wat je doet. Volgens vrienden ben ik altijd positief maar toch begin ik me vragen te stellen van hoe en wanneer gaat dit gedaan zijn en welke oplossingen zijn er. Zijn dit tekenen van een depressie of niet. Zelf ben ik er nog niet uit maar iets is er wel aan de hand. Alleen is het moeilijk om er iets aan te doen, want alles kost geld tegenwoordig en dat is hetgene wat ik nu net niet heb.


Foobie gebruiker els de strooper

Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 1
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Geert Wilders en moslims

Wilder in de Nederlandse politiek

vergelijk.nl, eenvoudig prijzen vergelijken

Op www.vergelijk.nl vind je de beste prijzen en producten. Tevens vind je er beoordelingen van de diverse webwinkels.

Slim geld verdienen zonder te werken.

Wie droomt er niet van slim geld verdienen zonder te werken.

De jeugd van tegenwoordig

Hoe vaak heb je het wel niet over

Absolutely Hilarious

Zin in een feestje plannen?