pubertijd


Publicatie datum:

De pubertijd was een moeilijke tijd, plotseling wordt het moeilijker om met

Gesponsorde koppelingen

Als puber ging ik twijfelen over of ik wel goed genoeg was, voor mijn ouders, andere mensen en voor het geloof.  Mijn emotie kon ik kwijt in mijn dagboek doormiddel van gedichtjes en door te dansen met de muziek hard aan.

Graag zou ik willen dat leerkrachten goed naar de kinderen en ouders luisteren, ook al lijkt het nog wel mee te vallen zeg dit dan niet maar neem het probleem altijd serieus!

Want juist de rustige kinderen die gewoon mee kunnen komen op school lijken wel eens vergeten te worden.

Gesponsorde koppelingen

Gedichten geschreven door een puber vol vragen over het geloof, hoe om te gaan met anderen  en  gepest worden.

Liever werd ik  geen puber genoemd  en al helemaal geen Bak vis, dit zou mij in een hoekje plaatsen waar ik niet in wil horen. Tja... dat ik nu sneller moest huilen of dat ik het gevoel had, meer  mijn eigen mening te moeten geven,  maakte mij toch geen puber?

De pubertijd was een moeilijke tijd,  ik voelde dat ik inderdaad aan het veranderen was. Plotseling zag ik dat mijn ouders ook niet alles wisten en  merkte ik dat ik het niet meer altijd met hun mening eens kon zijn. 

Op school werd ik gepest doordat ik kleding droeg die anders waren dan de kleding van de andere kinderen, deze droeg ik om te laten zien dat ik niet zo verlegen was als dat ik misschien leek.

 De leerkrachten hadden het zwaar , ze stonden soms te vloeken voor de klas. Dit trok ik mij dan heel erg aan en probeerde het voor hen wat makkelijker te maken, door mij rustig te gedragen. Met als gevolg dat ik eerder dan de andere kinderen de klas uit mocht en hierdoor gepest werd.

Tijdens het pesten werd ik geslagen met brandnetels of stonden ze tijdens de gym les in de rij om mij om de beurten te schoppen. Ook schelden zij mij uit dat ik lelijk was , lieten mijn  fietsband leeglopen en werd mijn fietssleutel aan het schrikdraad gehangen.

Mijn ouders wisten dit alles wel, ook de leerkrachten zagen dit alles gebeuren. Niemand kon helpen, soms kon ik  terug vechten als het om één persoon ging, dit zorgde dan wel even voor een tijdje rust.

Als puber ging ik twijfelen over of ik wel goed genoeg was, voor mijn ouders, andere mensen en voor het geloof.  Mijn emotie kon ik kwijt in mijn dagboek doormiddel van gedichtjes en door te dansen met de muziek hard aan.

Graag zou ik willen dat leerkrachten goed naar de kinderen en ouders luisteren, ook al lijkt het nog wel mee te vallen zeg dit dan niet maar neem het probleem altijd serieus!

Want juist de rustige kinderen die gewoon mee kunnen komen op school lijken wel eens vergeten te worden.

 

Alleen

Soms voel ik mij alleen,

dan laat ik de radio voor mij zingen

Soms voel ik mij alleen,

dan schrijf ik in mijn dagboek

Soms voel ik mij alleen.

Maar dan denk ik hoe alleen is alleen?

Zo alleen was ik voor mijn geboorte.

En zo alleen ben ik als ik sterf.

Toch is er iedere seconde iemand bij mij,

Iemand die weet wat ik denk.

Iemand die nooit kwaad op mij wordt.

Ieder mens leeft zijn eigen leven,

maar vader u en uw zoon leven mee met ieder leven.

Zelfs voor mijn geboorte en als ik sterf.

Daarom kan ik zeggen ik ben nooit alleen!

Dank u vader!

 

Tranen

Mijn lichaam zit vol met innerlijke tranen.

Als ik het geluk in mij zelf zoek,

zal ik verdrinken.

 

Gelukkig blijf ik nog drijven,

maar ik heb genoeg van de watervallen,

die mij telkens weer onder water duwen.

 

Ik wil blijven drijven

Of sterker nog,

er boven vliegen!

 

Mijn lichaam zit vol met innerlijke tranen.

Als ik het geluk in u zoek,

zal ik er boven kunnen vliegen.

 

Maar ik ben nog niet sterk genoeg,

om te vliegen.

Daarom moet ik nu nog blijven drijven.

 

Toch voel ik dat ik soms iets omhoog ga!

 

 

Inmiddels ben ik volwassen en heb ik meer zelfvertrouwen gekregen, mijn ervaringen wil ik graag gebruiken om anderen te helpen. 

 


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 1
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Amsterdam tijdens de wederopbouw. Het dagelijks leven in huis

Amsterdamse Kinkerbuurt tijdens de jaren 50 en 60. Dagelijks leven in ons huis in de Tollensstraat

Mannen komen van mars en vrouwen van venus

soms lijkt het of mannen en vrouwen van compleet andere planeten komen omdat ze echt enorm langs elkaar heen communiceren

Circus Enzo Zavatta

Een teleurstellende ervaring met Circus Enzo Zavatta.

De Emotie van een Bevalling

Hoe voelt en om een kind te krijgen?

Wanneer is je straf hoog genoeg om je misdadige gedrag te kunnen terugbetalen?

Vaak lees ik de meningen in de krant of op internet over hogere straffen want hier in ons kleine kikkerlandje zijn we veel te mild.