Als je kind ADHD heeft...


Publicatie datum:

Wat te doen met een kind met ADHD of toch ADD?

Gesponsorde koppelingen

Drie jaar geleden is bij mijn zoon ADHD vastgesteld. Wat doe je dan? In veel gevallen krijgt het kind medicijnen om te zorgen dat hij "rustig" wordt. Maar wat is rustig? Wat doe je als je vindt dat al die medicijnen eigenlijk niet goed zijn. In mijn verhaal hebben we (als ouders zijnde) een tussenweg gevonden.

 

Gesponsorde koppelingen

Naar school.

In de eerste drie groepen op school (groep 1 tm 3) was mijn zoon druk en vaak heel erg aanwezig. Hoewel er wel kleine tests door de leerkracht gedaan werden, was er geen aanleiding om te denken aan ADHD.

De diagnose.

In groep 4 ging het minder goed. Het was voor de leerkracht wel duidelijk dat er toch iets mis was. Dan ga je het hele circus in. Via de GGD kom je bij de GGZ Jeugdzorg terecht. Daar hebben we meer gesprekken gehad. De psychologe gaf aan, na verschillende gesprekken waar mijn zoon bij was, dat hij geen ADHD had. Dat leidt toch tot een bepaalde vorm van opluchting.

Maar waarom was hij dan zo druk in de klas en thuis niet? Was hij misschien hoogbegaafd en verveelde hij zich? Daarom werd een IQ-test afgenomen. Toen ze daarmee begonnen waren, was het heel moeilijk voor mijn zoon om zich te concentreren. Sterker nog, het ging helemaal niet.

Toch een etiketje: ADHD.

Dan op zoek naar de antwoorden, welke medicijnen, wat is de dosis. Overleggen met de leerkracht over wat het meest handig is. Thuis is hij goed hanteerbaar, zonder medicijnen. Is het dan ADHD of toch ADD (met soms een H er aan toegevoegd).

Onze keuze.

Het is een leerweg, wanneer geef je een kind wel medicijnen en wanneer niet? Wat is wijsheid? Wij hebben daar zelf een keuze in gemaakt.

Omdat het op school zonder medicijnen echt niet gaat, krijgt hij de minimale hoeveelheid om zich te kunnen concentreren, zonder dat hij zijn eigen "ik" verliest en bijvoorbeeld duf wordt.

Thuis is het een heel ander verhaal. Als het rustig is in huis, heeft hij geen medicijnen nodig en hoeft hij ook geen medicijnen te nemen. Het wordt een ander verhaal als er visite is, of als wij op visite gaan, dan is het echt afhankelijk van zijn bui. Soms gaat het heel goed (vaak bij goede vrienden of familie), soms gaat het mis. In het laatste geval krijgt hij wel een minimale dosis. Dit is niet alleen voor de anderen prettiger, maar vaak ook voor hem. Het maakt hem wat rustiger en daardoor hoeven mensen minder snel boos te worden of zich te irriteren. Ook zit hij dan zichzelf minder in de weg.

Voor sommige mensen is het heel gemakkelijk om te zeggen: "geef hem een pil", maar zo simpel is het niet. In ieder geval niet voor ons.

Wij hebben op deze manier een tussenweg gevonden, die niet alleen voor ons werkt, maar zeker ook voor onze zoon.

 


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 1
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

9/11 Memorial: Indrukwekkend!

Hoe indrukwekkend een bezoek aan het 9/11 memorial is.

De Studenten OV-Chipkaart, Flop of Top?

Kleinschalig onderzoek naar de mening van de studenten van Utrecht over de Studenten OV-Chipkaart.

Coming out: aanpassen aan de situatie

Mijn ervaring op het gebied van coming out en de verschillende manieren om te vertellen dat je homo bent.

Penoza II Spannend maar Juridisch Schaamteloos Onjuist

De problemen die leven in de maatschappij komen vroeg of laat via een of meer plegers in de rechtzaal terecht. De strafrechtelijke vervolgingspraktijk zoals die door Penoza II wordt geschilderd staat zo bol van onjuistheden dat bij deze serie niet meer geloofwaardig kan zijn aangehaakt bij welke maatschappelijke misdra

Armoede - De Cirkel van Ellende

artikel over mijn ervaring als kansarme