Amsterdam tijdens de wederopbouw. Interieur van ons huis in de Tollensstraat


Publicatie datum:

Leven in de Kinkerbuurt in Amsterdam tijdens de jaren 50 en 60. Beschrijving van interieur van woning in de Tollensstraat

Gesponsorde koppelingen

Dit artikel is onderdeel van een serie over de levensomstandigheden in Amsterdam in de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw. In die tijd was ik één van de vijf kinderen van een gezin dat woonde in de Kinkerbuurt.

In een eerder artikel gaf ik een beschrijving van onze woning in de Tollensstraat en hieronder volgt een overzicht van het interieur van de woning.

Gesponsorde koppelingen

Interieur van het huis in de Tollensstraat

 

Een groot gedeelte van de beschikbare ruimte in de woning werd ingenomen door bedden. Mijn ouders sliepen in de achterkamer - die ook als huiskamer diende - in een dubbel opklapbed dat overdag omhoog geklapt stond. Mijn zus sliep in haar eigen zijkamertje. In de voorkamer stond eerst een dubbel opklapbed voor twee jongens, later een stapelbed. Voor de andere twee jongens stond er eerst in de alkoof aan weerszijden een eenpersoonsbed, later werd dat vervangen door een stapelbed aan één kant. Voor de eenpersoonsbedden was de alkoof net lang genoeg geweest, maar het stapelbed was iets langer en paste niet meer. Daarom hebben we een deel uit de achterwand van de vaste kast aan de huiskamerzijde gezaagd en het voeteneind van het bed een stukje in die kast laten steken.

Een belangrijk meubelstuk was de uitschuiftafel, die middenin de huiskamer stond. Aan die tafel zaten we te eten, lezen, spelen en naar de radio te luisteren. Ma gebruikte hem als werk- en aflegtafel bij naaien, verstellen, breien, strijken, om groenten op schoon te maken etc. Op de tafel lag een dik kleed en erboven hing een lamp met een grote kap met franje aan de rand. De tafel werd uitgeschoven als we gingen eten en voor de nacht moest hij een stukje opzij om het opklapbed te kunnen laten zakken.

            In de huiskamer stonden verder de kachel (alleen in de wintermaanden, ’s zomers ging hij naar de zolder), een naaimachine, dressoir, fauteuil en een linnenkast. Op de linnenkast stond de ‘distributieradio’, een soort kabelradio, die in de jaren vijftig door de PTT was geïnstalleerd en waarop vier zenders waren te ontvangen. Later verhuisde deze kast naar de voorkamer en kwam de radio op een laag kastje te staan. In de keukeningang zat oorspronkelijk een deur, maar die hebben we eruit gehaald omdat dat teveel ruimte in beslag nam en de deur ‘s winters toch altijd open stond om de warmte van de kachel ook in de keuken toe te laten. Om diezelfde reden waren ook de deuren van de alkoof eruit en hing in de toegang van de huiskamer naar de alkoof alleen een gordijn. Als je in de alkoof sliep, kon je tot ‘s avonds laat (mijn ouders gingen altijd heel laat naar bed) het licht door het gordijn zien schijnen en hun stemmen horen. Mijn vader rookte sigaretten en later vooral sigaren. Het was ten strengste verboden om na bedtijd nog geluiden te maken en ik zie nog het gloeiende puntje van zijn sigaret als hij kwaad de alkoof binnen kwam omdat hij iets had gehoord.

In de voorkamer stond het bed direct naast de deur naar de gang, tegen de scheidingswand met het zijkamertje. Er bleef nog een strook van circa 50 cm. over tussen het hoofdeind van het bed en het raam. Later hadden we daar een radio staan, waarop we naar zeezender Veronica luisterden en af en toe ook de politieradio konden ontvangen. Het was zo’n buizenradio in een bruine kast met een grote afstemknop en een ‘magisch oog’ voor de fijnafstemming. De ruimte tegenover het bed, vóór en naast de ongebruikte schoorsteen, is aanvankelijk gebruikt als speelruimte en om spullen neer te zetten die niet in een kast pasten. Daar lag bijvoorbeeld de schommel, die kon worden opgehangen aan twee haken boven in de doorgang van de voorkamer naar de alkoof. Later kwam de linnenkast links van de schoorsteen te staan en een oud houten bureau (om huiswerk aan te maken) tegen de schoorsteen aan. Het dubbele opklapbed is toen vervangen door een stapelbed, omdat er in uitgeklapte toestand bijna geen ruimte meer tussen het bed en het bureau overbleef.

In de keuken stond aan weerszijden van het raam een tafel. Onder deze tafels hadden allerlei grote spullen een plaats. Daar stond o.a. een zinken vuilnisbak en dito teil. De vuilnisbak was een grote emmer van het gemeentelijk reinigingsbedrijf, met een klapdeksel waarop het huisnummer stond geschilderd. Eénmaal per week kwam de vuilnisman en moesten we met de volle bak de trappen af om hem te laten legen. De aardappelschillen hielden we apart voor de schillenboer die regelmatig langs kwam, eerst met een handkar en later met paard en wagen. De teil diende als kinderbadje, maar ook om de was in te doen. Mijn moeder gebruikte daarbij een wasbord. Als het wasgoed schoon genoeg was, draaide ze het door een wringer en hing het aan een rek buiten het keukenraam en het raam van de huiskamer te drogen. ‘s Winters liet ze de was drogen aan een houten rek rond de kachel. De kookwas ging in een hoge ketel op het gasfornuis om daar een flinke tijd te staan pruttelen. Als ik daaraan terugdenk, ruik ik weer de weeë lucht, die dat verspreidde. Later werd er af en toe een wasmachine gehuurd en halverwege de jaren zestig kregen we een eigen wasmachine, die bij de linker tafel kwam te staan. Nog iets later moest deze tafel plaats maken voor een koelkast. In de deuropening van de keuken hing, tegen de deurpost, een handkoffiemolen met een grote slinger aan de voorkant en onderin een vierkant glazen potje om de gemalen koffie in op te vangen. Toen daar vaak genoeg iemand tegenaan was gelopen, verhuisde hij naar het muurtje bij de linker tafel.

 

In de volgende artikelen meer over de straat en omgeving, het dagelijks leven, de feestdagen en het basisonderwijs.


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 11
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Het belang van Filosofie

In het dagelijkse leven hebben we behoefte aan begrip over allerlei zaken. Dat gebeurt door middel van filosoferen.

Motorrijden? Je rijbewijs, en dan?

Motorrijden, waarom zou je dat gaan doen?

Slaapritueel, hoe zorg ik ervoor dat mijn kind doorslaapt?

Het artikel beschrijft hoe het bij ons gelukt is om onze dochter op jonge leeftijd door te laten slapen en als dreumes met plezier / zonder gezeur naar bed te laten gaan.

Respect voor vrijwilligers

Respect voor vrijwilligers die het hedendaags nog vrijwilliger te zijn in de sportwereld.

Het nut of de nutteloosheid van het geloof.

De basisvoorwaarde voor een succesvol leven is het niveau van je persoonlijke natuurlijke geloofsniveau. Zo kan ook het geloven in God, de mens tot wonderlijk nut zijn.