Ik heb ADD, hoe gaat mijn leven eigenlijk?


Publicatie datum:

Hoe is het nu om te leven met ADD?

Gesponsorde koppelingen

Leven met ADD is, naar mijn idee, best wel leuk. Je ziet van alles om je heen gebeuren en ziet veel details die andere missen. Natuurlijk heeft het ook wel zijn mindere kanten maar met een beetje zelfkennis kom je een heel eind.

Gesponsorde koppelingen

Maar, ik zal bij het begin beginnen. De basisschool heb ik vrij goed doorlopen. Ik was altijd erg stil en had eigenlijk weinig tot geen vrienden. Mijn leraar heeft mij aan het einde verteld dat ik maar de mavo moest gaan doen. Op dat moment liep ik bij een remedial teacher vanwege mijn dyslexie die mij vertelde dat ik, met een goede inzet toch wel vwo moest kunnen. Ik vertelde mijn leraar dat en werd toch stilletjes uitgelachen. Dit zal ik dan ook nooit van mijn leven meer vergeten. Dit heeft mij ook aangespoord om deze beste man een ‘poepie' te laten ruiken en ben vol goede moet aan de havo begonnen. Ik heb alles gehaald zonder al te veel moeite (wat nou mavo!?). Tot ik in het 5de jaar kwam en mijn ADD, zonder dit te weten, mijn complete plannen overhoop gooide. Ik schoof, eigenlijk zoals altijd, al mijn projecten, werkstukken en verslage uit tot het allerlaatste moment. Dit bracht zoveel stress met zich mee dat ik lichtelijk overspannen raakte. Ik ben toen ook terecht gekomen bij een psycholoog. Haar ben ik ook enorm dankbaar! Ik ben toen toch tot het besluit gekomen om compleet te stoppen met de middelbare school. Na een paar maanden gewerkt te hebben kwam ik toch tot de conclusie dat ik zonder diploma te weinig verdiende en ben begonnen aan een mbo opleiding. Halverwege deze opleiding verloor ik mijn interesse. Gelukkig heeft mijn psycholoog me hierdoor heen geloodst en is het mij gelukt om mijn mbo af te maken. Maar, zoals een echte ADD'er betaamt, ik was uitgekeken op het vak dat ik nu moest gaan uitoefenen. Wat doe je dan? Jawel, je gaat gewoon aan een nieuwe studie beginnen. Inmiddels ben ik een jaar begin met de opleiding pedagogiek aan het hbo. Beat that basisschool leraar!

Zoals je hier kan lezen heb ik een enorme omweg gemaakt naar waar ik nu ben. Dit is er typisch voor mensen met ADD. Juist door enorm afgeleid te raken, je werk uit te stellen kan het allemaal een stuk langer duren. Maar nu ik dan toch bezig ben met een hbo opleiding kan ik maar net zo goed vertellen hoe je dat doet met een stoornis.

Juist door mijn ADD raak ik erg snel afgeleid. Ik hoor de auto's die voorbijrijden. Het vogeltje dat vliegt valt mij op en als ze op de gang aan het stofzuigen zijn ben ik de eerste die het door heeft. Voor mij is het dus erg lastig om op te vangen wat er allemaal in de les wordt verteld. Zo heb ik de vorige periode twee onderwijseenheden (onderwerpen) door elkaar gehad. Dit is een regelrechte ramp! Ik raakte het overzicht totaal kwijt en wist soms niet meer welk vak waarbij hoorde. Laat staan welke opdracht! Ik heb in deze periode dan ook erg veel gehad aan een vriendin uit de klas. Als ze over een opdracht begon en mijn verwarde gezicht zag vertelde ze gauw wat de opdracht was. Dan begreep ik weer waar ze het over had. Enkele steekwoorden waren voldoende.

Soms kan je ADD je ook zeker tegenwerken. Bij een mondeling tentamen kan ik slecht concretiseren. Je moet dan snel zijn en direct een antwoord geven met een voorbeeld. Juist omdat ik geen stiltes wil laten vallen ga je snel praten en probeert ondertussen je voorbeeld te bedenken en wijd te ver uit. Ik heb me dan ook voorgenomen om bij het volgende mondeling net te doen of mijn docent een stoornis heeft in het autistisch spectrum. Ik merk namelijk dat ik juist tegen mensen met autisme (welke vorm dan ook) wel concreet kan zijn! Toch maar snel proberen bij mijn volgende mondeling.

Thuis is het al net zo'n chaos als in mijn hoofd. Sinds we een aantal maanden geleden verhuisd zijn scheelt het wel enorm. Het vorige huis was niet erg groot en stond eigenlijk ook veel te vol. Hierdoor wordt het rommelig en als ADD'er houd je sowieso al niet van opruimen, laat staan als het allemaal niet past. Maar juist in het nieuwe huis willen we het zo netjes mogelijk houden. Het is een stuk ruimer en mooier. Tot nu toe lukt het aardig! Ik ben zelfs enorm trots op mezelf en een vriendin van me blijft maar vragen of ik misschien niet ziek ben. Mijn administratie begin ik eigenlijk liever niet over. Sinds de verhuizing zit het in ieder geval nog in 1 doos! De papieren zijn wel enigszins gesorteerd maar sowieso alles wat er sinds de verhuizing is binnengekomen ligt gewoon in 1 la door elkaar. Ik vind het totaal niet leuk om te doen en doe het daarom ook maar gewoon liever niet. Jawel, hier komt het uitstellen weer.

Juist om de chaos die in mijn hoofd aanwezig is het ik totaal niets veranderd aan dit artikel. Oke, ik heb nog even gekeken of er geen belachelijke spel- en typefouten inzitten maar aan de volgorde ben ik niet gekomen. Bij werkstukken die ik moet inleveren controleer ik dit altijd nog wel. Juist om te kijken of er niks dubbel tussen staat en of het eigenlijk wel een beetje logisch is. Nu heb ik dit niet gedaan juist om te laten zien hoe mijn hoofd werkt.

Tijdens het typen heb ik alweer aan 10 verschillende dingen gedacht, maar mijn vingers kunnen dit niet bij houden om alles te typen. Inmiddels heb ik me alweer bedacht dat ik ook nog moest vertellen dat ik altijd overal motoren hoor, juist omdat dit een groot interesse gebied is van mij. Ik hoor een motor al vanaf 3 straten verder komen en roep ook altijd direct motor als ik er een zie! Vrienden werden er in het begin nogal gek van maar momenteel proberen ze sneller te zijn dan ik. Helaas voor hun lukt dit maar heel erg soms. Ook bedacht ik me dat ik nog moest vertellen dat ik altijd ver vooruit denk. Niks geen planning voor volgende week maar juist kijken naar jaren vooruit. In mijn hoofd heb ik dan ook al 10 bruiloften gehad, ben ik al tig keer moeder en zelfs oma. Lekker dagdromen over hoe het leven er dan uit zou zien. Hoe zou ons huis eruit zien, hoe zullen de kinderen zijn. Die hebben vast ADD, mijn vriend heeft hier namelijk ook veel te veel van weg.

Zoals je kunt zien is het altijd druk in het hoofd van een persoon met ADD. Ik vind het wel leuk. Ik ben eraan gewend en zou echt niet meer zonder willen. Ik weet hoe het was toen ik medicijnen slikte. Vreselijk, ik dacht, als ik altijd zo moest leven zou het maar saai zijn. Ik heb de medicijnen dan ook vrij snel weer weggedaan. Nee, geef mij maar een lekkere chaos, de honderdduizenden prikkels die op me afkomen. Ik kijk wel om als er iemand voorbijloopt...

En oh ja, MOTOR!

ps. mijn basisschool docent is zeker geen slechte man hoor. Ik denk zelf dat hij ook nog nooit van ADD had gehoord en dus ook niet wist wat er bij mij aan de hand was. Ook bij mij en mijn familie was dit nog niet bekend. En achteraf gezien heeft de leraar er wel voor gezorgt dat ik een motivatie had om hogerop te komen.


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 19
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Humanity House

True the eyes of a refeguee

Kunnen honden denken?

Ja, honden kunnen denken, is mijn quasi-wetenschappelijke conclusie op basis van mijn persoonlijke waarnemingen.

1984 geweldige film of beangstigend toekomstbeeld.

Is het boek 1984 misschien toch een stuk realistischer dan we denken?

Hoe vrij ben je in Nederland?

Waarom iedere Nederlander minimaal verplicht in een goedkope huurwoning moet wonen.

Keuzes maken

Ik ga niet graag naar school, en dat heeft consequenties.