Lekkere trek


Publicatie datum:

Ik heb lekkere trek.

Gesponsorde koppelingen

Even iets anders nu
Ik heb zin in roze koeken. Da’s niet goed natuurlijk. Maar toch.

Gesponsorde koppelingen

Ik heb toch echt enorm veel zin in roze koeken. Glacé’s.
Dat je tanden wegzakken in het mierzoete fondant en dat je prompt al je resterende glazuur in één klap voelt verdwijnen.
Met vier in een pakje.
Ze worden ook wel per zes verpakt. Maar die zijn kleiner dus die wil ik niet.
Vroeger werden ze trouwens per twee gestapeld verkocht. En dan zat er een soort ‘beschermingsvloeitje’ tussen de onderste twee en de bovenste twee.
Dat leek zo handig maar als je het beschermvloeitje weg haalde, trok je wel eens, geheel per ongeluk maar onvermijdelijk, de fondantlaag van de onderste twee weg.
En dat kon natuurlijk niet de bedoeling zijn.
Vandaar dat ze nu waarschijnlijk in het vierkant zijn verpakt.
Roze koeken.
Ze worden trouwens ook wel per stuk verkocht.
In kantines en uit automaten.
Roze koeken.

Roze koeken.
Op z’n lekkerst als de verpakking net open is. Neem niet de ene dag de eerste en dan een dag later pas de volgende! Dan droogt de koek uit en verhardt de fondantlaag. En dat komt het asociaal lekkere aan de glacé niet ten goede.

Ik had een aantal jaren een zaterdagbaantje op de markt. Bij een bakker.
We verkochten diverse soorten koek en gebak, brood en broodjes.
Mijn baas nam de koek en het gebak mee, maar het brood en de broodjes werden ’s morgens om 7 uur  afgeleverd op de markt door een vrachtwagen.
Nog steeds herinner ik me de geur die uit die vrachtwagen met versgebakken brood kwam. Die geur compenseerde onze roze koeken. Want die konden niet in de schaduw staan bij de echte Glacé’s.
Cake te droog. Fondant te hard.
Als we ze verkochten, zes voor een rijksdaalder, dan brak het fondant al af in het zakje.
En dan had ik de neiging om de klanten te zeggen dat ze beter de echte Glacé’s konden kopen.
Maar dat deed ik natuurlijk niet.

Roze koeken.
Dat je naar de supermarkt gaat en ze dan, zo neutraal mogelijk kijkend, in je wagentje legt. Alsof het water je niet al in de mond loopt.
Om ze vervolgens thuis meteen op te eten.
Alle vier.
Om dan tijdens de vierde te constateren dat de eerste toch het lekkerst was....


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 1
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Tweede zwangerschap is echt heel anders!

De eerste zwangerschap is heel bijzonder! De tweede is heel anders

Het leven van een pleegkind

Wat is het precies om pleegkind te zijn? Het standpunt van een pleegkind.

Mooie baby’s, de mooiste baby’s

Alle baby’s zijn mooi maar sommige baby’s zijn nog mooier, op deze pagina de mooiste baby’s verzameld.

Amsterdam tijdens de wederopbouw. Interieur van ons huis in de Tollensstraat

Leven in de Kinkerbuurt in Amsterdam tijdens de jaren 50 en 60. Beschrijving van interieur van woning in de Tollensstraat

Roelie en Krabbeltje - herinnering aan een Alzheimer patiënt

Ter nagedachtenis aan één van de eerste bewoners die ik mocht verzorgen op de afdeling psycho-geriatrie, waar ik nog steeds werk. Een les over wat waardevol is voor een Alzheimer patiënt.