Mijn eerste dagen in Ghana


Publicatie datum:

De eerste ervaringen in Afrika. Of heet het een cultuurshock?

Gesponsorde koppelingen

Vrijwilligerswerk in Ghana. In mijn vorige artikel heb je kunnen lezen hoe ik als een onervaren reiziger alles moest voorbereiden. Ik dit artikel lees je mijn ervaringen van mijn vrijwillige bezoek en baantje in Ghana. Momenten waarbij ik dacht.. ‘Waarom wilde ik dit zo graag?’. En ondanks alles toch ontzettend genoot van de tijd.

Mijn gastgezin is er 1 zoals je kent van de typische plaatjes van Afrika. Een hutje in the middle of nowhere. Geen stromend water, geen gas, geen elektriciteit. Mijn eerste gedachte was: hoe zorg ik dat mijn mobieltje opgeladen blijft? En waar moet ik plassen… en nog erger… de GROTE boodschap?

 De ‘badkamer’ was een ronde kei met een laag muurtje er om heen, waar je, als je licht gebogen kon blijven balanceren, net niet gezien werd. Een emmer water werd op het vuur gezet en dat is dan je douche. Vooruit, een bakje om wat water te scheppen en het over je hoofd laten stromen. Dát is dan je douche. Het blijft een vreemd idee om op een plek te wassen waar je ook moet plassen…

 Een gastvader met 1 vrouw (een unicum in Afrika, waar je er toch zeker 4 mag hebben) en een heel stel kinderen. Ja er wordt hier flink geproduceerd!  Mijn gastgezin had mij welkom geheten en ik kreeg mijn eigen privé hutje. Mét een bed, dat was een luxe! En oja, mijn eigen naam, die konden ze toch echt niet uitspreken. Mahiti, zo heet ik voortaan!

 Traditioneel compound in Ghana

Mijn eerste nacht  onder invloed van malariapillen. Ik kan je vertellen, ik zag heel wat geiten rondom mijn bed lopen, vogels in mijn klamboe en giraffen langs het hutje komen. Hoewel het overdag een graad of 40 is, koelt het ’s nachts maarliefst af tot 35 graden. De hallucinaties bij malariatabletten zijn dan in topvorm! Liters water dronk ik weg en slapen, dat deed ik niet. Verstrengeld in mijn klamboe op zoek naar een koel plekje in mijn bed kwam ik de uren door. En zo rond een uur of 6 werd het vuurtje naast mijn hutje alweer opgestookt voor mijn komend ontbijtje.

Het eerste ontbijt was zo smerig, maar ik had het netjes op. Een mengsel van maismeel, aardappelmeel, op smaak gebracht met peper en zout. Hoe verzin je zoiets. Kennelijk sprak mijn gezicht boekdelen, want de rest van mijn verblijf heb ik dat nooit meer gekregen. Daarna kreeg ik een stukje brood met suiker. Je wil niet weten hoe gelukkig je met zoiets simpels kan zijn. Ook het avondeten was iedere avond weer een uitdaging. “You sit, you eat” werd er tegen 5 uur geroepen. Handen netjes wassen en eten met rechts! Let op: links is onrein.

Het verkeer in het noorden van Ghana, Tamale, is iets wat je beter niet aan je levensverzekering kan vertellen als je die kant op gaat. Op een 2-baans weg, rijden ze rustige met 6 auto’s naast elkaar. Toeterend, schreeuwend, gebarend, op weg naar hun eindpunt. Of een auto nog 4 intacte wielen heeft is soms de vraag en een taxi zonder achterbank is geen uitzondering. Maar het wordt geaccepteerd, dus zal ik dat ook maar moeten. Dus daar gaan we dan, richting mijn vrijwilligerswerk.

Op tijd zijn. Dat is wel het minste wat je kan doen op je eerste werkdag. Dus ik meld mij ruim voor 8 uur. Samen met een tiental patiënten, wachtend op een bankje in het rode zand van Afrika.. En dat werd 8:10.. 8:20.. uiteindelijk half 9 dook er een medewerker op. Afspraken en op tijd zijn, niet een van de sterkste punten van Afrika. GMT staat hier ook voor “Ghanaian Maybe Time”  Maar mijn werk kon beginnen, als verpleegkundige aan de slag in een eerstehulp kliniek in 1 van de armste wijken van Tamale!

Lees de rest van mijn artikelen over alle  crazy ervaringen van mijn reis!

Gesponsorde koppelingen

Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 5
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Ouders en schoolregels

Hoe zouden ouders met schoolregels om moeten gaan.

Wanneer is je straf hoog genoeg om je misdadige gedrag te kunnen terugbetalen?

Vaak lees ik de meningen in de krant of op internet over hogere straffen want hier in ons kleine kikkerlandje zijn we veel te mild.

Hoe fijn om een boek te lezen op de Ipad

Alle gemak van het lezen van boeken op de Ipad.

Het leven van een pleegkind

Wat is het precies om pleegkind te zijn? Het standpunt van een pleegkind.

De engelsman, en hoe engelse elkaar behandelen.

Dit artikel gaat over de engelsman, en hoe hij zichzelf, zijn familie en collegas behandeld.

Sluiting van coffeeshops nabij scholen

Wat achtergrond informatie en mijn kijk op het sluiten van coffeeshops

Gastric bypass

definitieve oplossing obesitas

Humanity House

True the eyes of a refeguee

We zijn onsterfelijk.

Ook zonder religie leven na de dood. We gaan naar de plek waar we thuis horen.

Oldtimers

Utrecht wil oldtimers weren uit het centrum.

Saoudie Arabie, al-Qaeda en de Taliban

Saoudie Arabie, al-Qaeda en de Taliban

KitchenAid Artisan, de ideale keukenrobot?

De Artisan van KitchenAid is de ideale keukenrobot als je van bakken houdt.

Laparoscopisch steriliseren van een teef

Mijn ervaring over het steriliseren van mijn teef.

Kanker een ziekte die gezinnen het heel moeilijk maakt

Het verhaal van een gezin dat vecht tegen die verschikkelijke ziekte (kanker)

Leven met/na de ziekte van Pfeiffer.

Hoe verder leven met de diagnose Pfeiffer. Mijn mening en ervaringen die verschillende huisarsten niet delen

Besnijdenis, en alle informatie daar om heen. Handige tips!

In dit artikel zijn veel dingen te vinden omtrent besnijdenis. Eigen verhaal, handige tips en dingen waar je zeker op moet letten!

Valentijnsdag

Valentijnsdag, commercieel gebeuren maar het hoort er toch een beetje bij.

Whitney Houston

herrineringen die iedereen wel heeft en deelt

Partner van een diabeet

Leven met een Diabeet, een vergeten groep.

Het OV en zijn reizigers

Iedereen klaagt over het ov, maar de reizigers zijn ook niet alles!

Geloof en Wetenschap

Geloof en Wetenschap lijken twee verschillende werelden.maar dat is niet zo,.dat blijkt ook uit.de volgende uiteenzetting.

Was vroeger alles beter? Alles was beter!

“ Tiny Tim “ dat is het eerste wat mij is bijgebleven vandaag , en mij aan het nadenken heeft gezet. Ik las hier vandaag een stukje over op het internet, nadat mijn vriend mij hier een linkje over had gestuurd. “ Zelfvoorzienend leven” in een klein huisje dat je van alle basisvoorzieningen kan voorzien. Dat is

Amsterdam tijdens de wederopbouw. Interieur van ons huis in de Tollensstraat

Leven in de Kinkerbuurt in Amsterdam tijdens de jaren 50 en 60. Beschrijving van interieur van woning in de Tollensstraat

Webcam-model worden in zware tijden?

Webcam-model worden is niet zo eenvoudig als je denkt.

Overwin je depressie!

Iedereen kent ze: de absolute rotdagen. Lees hier wat je kunt doen!