Respect voor vrijwilligers


Publicatie datum:

Respect voor vrijwilligers die het hedendaags nog vrijwilliger te zijn in de sportwereld.

Gesponsorde koppelingen

Soms hebben ze er helemaal geen zin in, vlaggen. Maar omdat niemand echt wil, springen ze toch maar over het hekje om die vlag aan te pakken. Ze ritsen hun jack omhoog, geven hun mobieltje af aan een kennis en bemannen die smalle strook tussen hekwerk en zijlijn. 

Soms hebben ze er helemaal geen zin in, vlaggen. Maar omdat niemand echt wil, springen ze toch maar over het hekje om die vlag aan te pakken. Ze ritsen hun jack omhoog, geven hun mobieltje af aan een kennis en bemannen die smalle strook tussen hekwerk en zijlijn. Ze zijn met duizenden, iedere week weer. Anonieme mannen (meestal) die hun best doen het spel te volgen, terwijl ze tegelijkertijd niets willen missen van hun oogappel, die ergens op het veld zijn of haar kunsten vertoont. Als hun partij scoort, doen ze hun best niet te juichen.

Het is een ondankbaar vak, grensrechter. Want je kunt niet alles in de gaten houden. Je bent er niet voor opgeleid en de beloning bestaat doorgaans uit niet veel meer dan een lauwe hoofdknik van de scheidsrechter. Het moeilijkst zijn de momenten wanneer je aan een kant loopt te vlaggen van het publiek dat niet aan jouw kant staat. Het zijn de momenten waarbij je bij voorbaat ongelijk hebt. Uit is altijd in, buitenspel is altijd onterecht. Dat weet je als grensrechter, je accepteert het. Het gaat om de manier waarop het partijdige publiek haar gelijk meent te kunnen opeisen. Met respect een enkele keer, met humor soms, maar veel te vaak op niet mis te verstane wijze. Met krachttermen of scheldpartijen zelfs.


En soms, iedere keer is er één teveel - met geweld. Zoals afgelopen weekend. Een eenvoudige man, 41 jaar oud. Een voetbalvader die ’s ochtends opstond, zijn vrouw een kus gaf en met zoonlief naar de voetbalclub reed. Misschien wist hij vooraf niet eens dat hij zou vlaggen, die dag. Het zou de laatste keer worden dat hij langs de lijn draafde, in de kou en regen van zomaar een zondagmiddag. De laatste keer dat hij zijn zoon zag rennen, de laatste keer dat hij zag hoe groen het gras was...

Het deed me denken aan de vrijwilligers die bij ons ook ook die vlag oppakken..Wat ik me afvraag waarom er niemand ingreep...Heb nog steeds geen woorden voor! 
Respect voor al die vrijwilligers die iedere week weer in dat veld staan en veel te vaak de shit over zich heen krijgen..

Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 2
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Stedentrip Italië ontspannend?!?

Stedentrip naar Pisa & Florence, Italië

De Studenten OV-Chipkaart, Flop of Top?

Kleinschalig onderzoek naar de mening van de studenten van Utrecht over de Studenten OV-Chipkaart.

wil je perfect zijn?

Moet je perce perfect zijn?

Amsterdam tijdens de wederopbouw. Interieur van ons huis in de Tollensstraat

Leven in de Kinkerbuurt in Amsterdam tijdens de jaren 50 en 60. Beschrijving van interieur van woning in de Tollensstraat

Oplossing voor de crisis: bezuinigen of juist niet?

Het is crisis maar moet je dan wel bezuinigen of is het juist nu van belang om geld uit te blijven geven.

Het mysterie van de string.

Waarom dragen mensen een string?

Eerste ervaring met muziek voor volwassenen

eerste ervaring en het resultaat hiervan

Banken zijn oplichters?

De banken willen ons doen geloven dat ze er voor ons zijn

Alimentatie, de vader als melkkoe?

waarom bekommert zich niemand om de vader na een echtscheiding?

Rijken verlaten massaal Frankrijk

Sinds Hollande president is vertrekken rijke Fransen naar ''betere oorden''.

Leven in angst of leven in liefde?

Een artikel over hoe angst ons van de naastenliefde afhoud, en de liefde juist alle angst overwint.

Respect voor het gezag

Wederom nieuwe discussie over respect van de burger voor het gezag.

Alleenstaande werkende moeder.

Aleenstaande werkende moeder´s... en dan???

Wat is rechtvaardigheid?

Een analyse van het begrip rechtvaardigheid

Contant geld

Bram Moszkovicz ontving regelmatig grote geldbedragen in contanten.

Schietpartij en democratie

De V.S. is het grote voorbeeld van neo-liberalisme voor Rutte en consorten. Willen wij dat in Nederland?

Reuma, de pijn die nooit meer weggaat.

Reuma, je zal het maar hebben?

Uitzendbureau's: kunnen ze je écht aan werk helpen?

Lekker makkelijk: zij zoeken werk voor je, terwijl jij leuke dingen kan doen... Maar werkt dit systeem nog wel?

SPH (Sociaal Pedagogisch Hulpverlening)

Mijn ervaring met de opleiding SPH

Borstvoeding: ervaringen met gekolfde voeding, relactatie en lang voeden.

Mijn ervaring over problemen met aanleggen, het geven van volledig gekolfde borstvoeding en het lang voeden van een baby en dreumes

Ouderen in verpleeg- en verzorgingshuizen verdienen beter!

Verbetering van kwaliteit in verpleeg- en verzorgingshuizen. Wat kunnen we zelf doen?

Leef je je eigen verhaal of dat van je voormoeders?

Hoewel onze ´keuze-C.V´s´ (of lijst van ervaringen in het maken van keuzes) veel langer zijn dan die van onze voormoeders en zelfs langer dan die van onze moeders, bestaat er nog altijd de ‘mindset’ van geen keuze hebben.

We zijn onsterfelijk.

Ook zonder religie leven na de dood. We gaan naar de plek waar we thuis horen.

Verkeerd zelfbeeld door schoonheidsideaal?

Als kind begint het al, je wordt doodgegooid met allerlei afbeeldingen en foto’s van perfecte mensen.

Opleiding afmaken of stoppen

Als je voor de keuze staat om te kiezen tussen een opleiding doen/afmaken of te gaan werken.