Roelie en Krabbeltje - herinnering aan een Alzheimer patiënt


Publicatie datum:

Ter nagedachtenis aan één van de eerste bewoners die ik mocht verzorgen op de afdeling psycho-geriatrie, waar ik nog steeds werk. Een les over wat waardevol is voor een Alzheimer patiënt.

Gesponsorde koppelingen

Roelie zag er niet aantrekkelijk uit. Ik zou haast durven zeggen dat hij lelijk was. Hij was bruin, een beetje rat-vormig, met een staart, maar zonder poten. Soms was hij een poosje zoek en dan moest de hele afdeling psycho-geriatrie worden afgezocht, want Roelie's eigenares was ontroostbaar zonder hem.

Eén keer had de familie haar overtuigd de oude knuffel in de vuilnisbak te laten verdwijnen. Dat was begrijpelijk, want Roelie was bevlekt, onfris en niet sierend voor een oude, respectabele vrouw. Toen de familie weer naar huis was, was zij het verhaal alweer vergeten. "Waar is Roelie?" rees de vraag en het dier moest hervonden worden of mevrouw kon onmogelijk in vrede naar bed gebracht worden.

Haar bijnaam was "Krabbeltje". Tenminste, zo noemde ik haar na mijn eerste werkdag op de bewuste afdeling. Ik kreeg een krab in mijn gezicht toen ik probeerde haar uit bed te halen na het middagdutje. Er was nog een paar maanden een litteken op mijn wang te zien. Een introductieles in de benadering van mensen met Alzheimer. Toen ik geschrokken wegliep, vroeg ze onschuldig aan mijn collega: "Zuster, bent u boos op me?"

Ik leerde om te gaan met haar venijnige, angstige reactie. Ik kon haar na verloop van tijd rustig uit bed halen, gaf duidelijke instructies, hield mijn gezicht uit de buurt als het mis ging en hield haar dan even stevig vast. Dan huilde ze soms even, want het deed gewoon pijn om op te staan. Dan keek ze me ook weer vriendelijk aan, dankbaar voor het geduld. Zo kreeg ik een zwak voor de vrouw, die als ze haar eigen foto zag, altijd vertelde: "Kijk, dat is moeder." En ik antwoorde: "U lijkt sprekend op uw moeder!"

Van Sinterklaas kreeg ze dat jaar een paar sloffen. Ongelooflijk hoe ze dat bleef onthouden, ondanks haar ziekte. Iedere morgen was het: "Kijk, nieuwe sloffen! Van Sinterklaas gekregen." Ook toen we allang weer haar oude sloffen aandeden, omdat die toch veel lekkerder zaten.

Uiteindelijk heeft Roelie Krabbeltje ruimschoots overleefd. De familie nam hem niet mee, want hij was van geen enkele waarde. Hij bleef bij ons op de kast zitten als eregast. Krabbeltje had vast met hem begraven willen worden. Wat voor de één lelijk is, is voor de ander een schat.

Gesponsorde koppelingen

Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 1
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie meningen-ervaringen

Stedentrip Italië ontspannend?!?

Stedentrip naar Pisa & Florence, Italië

Cataract op mijn 39ste.

In mei dit jaar werd bij mij catarat vastgesteld op links. Dit was het gevolg van eeen eerdere netvliesloslating.

Wachtgeldregeling

Het kabinet wil haast maken met versobering va deze regeling.

Nog altijd dierproeven

Nog altijd worden er tests uitgevoerd op dieren ten behoeve van de mens

‘Leven met fibromyalgie’

Je hebt veel pijn vooral spierpijn en stijfheid die uitstraalt naar je benen, armen en rug. Eerst denk je dat het wel over zal gaan, maar als het na een paar weken nog niet over is ga je toch maar een keer naar de dokter.

Oplossing voor de crisis: bezuinigen of juist niet?

Het is crisis maar moet je dan wel bezuinigen of is het juist nu van belang om geld uit te blijven geven.

pubertijd

De pubertijd was een moeilijke tijd, plotseling wordt het moeilijker om met

Wat is Niburu en wat moet ik ermee?

Wat is Niburu en wat moet ik van Niburu.nl denken?

Martelingen bij Ondervraging van Gevangenen: Dilemma in The UNTHINKABLE

De onlangs uitgebrachte Amerikaanse psychologische thriller The UNTHINKABLE met Samual Jackson stelt het morele dilemma centraal of bij ondervraging marteling van een (terroristische) gevangene geoorloofd is. De film geeft een behoorlijk heftig antwoord op die vraag.

Rechtsgevoel

Ik had er weer eentje van 50 euro voor 6 km te hard rijden.

Hoe ziet de wereld van een dementerende er zo'n beetje uit?

Wat gaat er zoals om in het hoofd van een dementerende, hoe zou het nu ineens komen dat ze ineens zo anders zijn dan anders

Economie

Mijn ervaringen van een college Economie (als Bioloog)

Appartement of kamer huren als student deel 2

tips & trics

Goudhamster fan

Een pleidooi voor het houden van een goudhamster

Respect voor vrijwilligers

Respect voor vrijwilligers die het hedendaags nog vrijwilliger te zijn in de sportwereld.

Humanity House

True the eyes of a refeguee

Ouders en schoolregels

Hoe zouden ouders met schoolregels om moeten gaan.

Modern management

Ambtenaren fokken ambtenaren en managers fokken managers

Meten is weten!

Meten is weten, dat is iets wat mijn partner net ter sprake bracht. Hij was rijst aan het koken en meet precies af hoeveel water hij moet hebben. Hij wil namelijk niet teveel water verspillen.

ongevraagde scheiding

een scheiding die je niet had gewild. De erkende emoties die je door maakt in zo scheiding

Allemaal beestjes

Druilerige dagen vragen om een stukje over de zomer, met als bonus tips voor moeders zonder aanleg voor het huishouden

De 'juiste mensen kennen'

Denken dat je de juiste mensen moet kennen om ergens een succes mee te worden is ouderwetse gedachte en onzin in 2013.

Weg met het woord homohuwelijk.

Waarom homo’s, waar dan ook ter wereld, geen homohuwelijk kunnen sluiten.

Rokers zijn gezellig

Mijn kijk op het rookbeleid

Penoza II Spannend maar Juridisch Schaamteloos Onjuist

De problemen die leven in de maatschappij komen vroeg of laat via een of meer plegers in de rechtzaal terecht. De strafrechtelijke vervolgingspraktijk zoals die door Penoza II wordt geschilderd staat zo bol van onjuistheden dat bij deze serie niet meer geloofwaardig kan zijn aangehaakt bij welke maatschappelijke misdra