Het poporkest
Samestelling van een poporkest. De instrumenten van een poporkest.
Popmuziek valt niet meer weg te denken uit ons leven. Iedere dag worden we er via alle kanalen met geconfronteerd: radio, televisie, internet, ... Maar meestal denken we niet verder na over deze muziek: we vinden ze mooi of net niet.
In dit artikel gaan we dieper in op de samenstelling van een poporkest.
De simpelste popgroep kent vier leden: bas, gitaar en drums, plus iemand die de zang verzorgt. Het bekendste voorbeeld hiervan zijn The Beatles.
Vandaag de dag zijn twee muzikanten vaak genoeg om deze bezetting weer te geven, denk maar aan The Black Box Revelation of The White Stripes. Deze zijn slechts met twee, maar door ontwikkelde instrumenten en technische snufjes klinken ze alsof ze met tien zijn.
Bij deze basisbezetting kan dan nog allerlei uitbreiding komen: achtergrondzangers of -zangeressen (de 'backing vocals'), een solospeler, een synthesizer... noem maar op.
Hoe zien de instrumenten van een poporkest eruit?
Allereerst hebben we het drumstel. Dit is een verzameling van een aantal slaginstrumenten: de basdrum, de hi-hat, de snares, de cimbalen, de grote trom en de toms.
Het drumstel vormt de basis van het poporkest, het geeft het ritme en de beat aan. Vaak wordt het drumstel nu vervangen door een elektronisch drumstel, dat barst van de geluidseffecten.
De gitaar is wellicht één van de meest bespeelde Westerse instrumenten. In een popband ontbreekt deze dan ook niet. Meestal wordt er op elektrische gitaar gespeeld, maar er bestaan veel groepen die kiezen voor een akoestische gitaar, of beide.
Zoals bij elk instrument, is de akoestische gitaar de versie die geen elektronische versterking nodig heeft om ze te bespelen. Je kan ze herkennen aan de dikke, houten klankkast, die wel nodig is om de trillingen te versterken.
De elektrische gitaar daarentegen heeft geen klankkast; je moet ze aansluiten op een versterker om de trillingen te kunnen horen, anders is ze bijna niet hoorbaar. De trillingen van de snaren wekken elektrische stroompjes op, die door de versterker omgezet worden in geluidstrillingen. Door een effectenpedaal aan te sluiten, kun je een heel gamma van verschillende geluiden ontwikkelen.
Geen rockband zonder basgitaar! Dit is de lagere variant van de gitaar, met slechts vier snaren. De basgitaar bestaat zowel in een akoestische als een elektrische versie. De akoestische versie is echter zelden te zien; zowat iedere popgroep speelt met een elektrische basgitaar.
En dan zijn er nog de toetsen: ofwel gebruikt men een digitale piano, ofwel een synthesizer. Het verschil zit in het geluid: een digitale piano wordt gebruikt om het geluid van een echte piano zoveel mogelijk na te bootsen, een synthesizer wordt ingezet om effecten en speciale sounds aan het popnummer toe te voegen.
Rock on!

