Een man met zes vrouwen
Hendrik VIII was dan wel koning van Engeland, dat weerhield hem er niet van volop te scheiden en te onthoofden.
Hendrik VIII, zoon van Hendrik VII, geboren in Greenwich op 28 juni 1491, gestorven 667 maanden later. Een man, o zo breed, die zes vrouwen versleet en aan syfilis leed!
Op 28 juni 1491 klonk er een oorverdovend geluid door het Koninklijke paleis in Greenwich, Hendrik VIII was geboren. Hij werd gedoopt en daarna gevoed en in bad gestopt door een zuster. Zijn moeder Elizabeth of York deed dat soort werkjes niet. Hendrik leefde een vrolijk bestaan, hij was een knappe jongen en hield van sporten, muziek, vechten en eten, maar bovenal van zichzelf. Toen kleine Hendrik nog maar vier jaar oud was, had hij al de titels ‘Constable of Wales’, ‘Duke of York’ en Knight of the Garter op zijn naam staan. Op zijn dertiende werd hij Prince of Wales.
In 1502 stierf Hendriks oudere broer en troonopvolger Arthur. Arthur had echter al een vrouw toegekend gekregen, Catherine of Aragón. Arthurs dood had twee belangrijke veranderingen voor Hendrik tot gevolg. Hij was nu natuurlijk de eerste in rij voor de troonopvolging én hij kreeg de vrouw van zijn broer toegekend. In 1509 ging het steeds slechter met de vader van Hendrik VIII, Hendrik VII. Hij wilde dat het huwelijk snel voltrokken zou worden. Op 20 april werd Hendrik bij zijn vaders bed geroepen, nog geen 27 uur later werd de 18-jarige Hendrik, Prince of Wales, Koning van Engeland. Catherine baarde zes dochters aan Hendrik, waarvan er slechts één in leven bleef, Mary. Hendrik had in gaten dat Catherine inmiddels in een periode zat, dat ze hem niet nóg een kind kon geven. Dus óók geen zoon! Dit was natuurlijk een ramp. Hendrik wilde niet dat zijn opvolger een vrouw was en daar had hij twee goede redenen voor. Eén was dat een dochter met een man zou trouwen en die familie het koningshuis van de Tudors zo kon pakken en ten tweede had Engeland nog maar één vrouwelijke vorst gehad, Koningin Mathilda en dat leidde tot een negentien jaar lange burgeroorlog! Dat wilde Hendrik zijn land niet nog een keer aan doen en gelukkig voor hem was zijn oog gevallen om een nieuwe, jongere vrouw, Anna Boleyn. Hij moest echter wel eerst van ‘Cath’ af zien te komen. Hij kon niet zomaar scheiden, want dat mocht niet volgens de katholieke kerk. Je mocht alleen scheiden als je toestemming had van de paus. Dus Hendrik vroeg het ook aan de paus, Clement VII. Hendrik wachtte lang op antwoord. Clement zag zichzelf namelijk tussen twee uitersten staan. Als hij een scheiding toestond zou hij zijn goede vriend en streng katholiek Karel V van Frankrijk op z’n dak krijgen en Catherine zelf, die weer de tante van Karel was. Maar als hij de scheiding weigerde had hij een boze Hendrik. Na zes jaar wachten op een antwoord was Hendrik het zat! ‘Als de katholieke kerk geen scheidingen toe staat, dan sticht ik gewoon mijn eigen’, moet hij gedacht hebben en zo gebeurde het. Hendrik stichtte in 1534 zijn eigen kerk, The Church of England, en maakte zichzelf het hoofd ervan. De richting was nog steeds katholiek, maar nu mocht er wel gescheiden worden. Hendrik scheidde van Catherine en trouwde met de nog verse Anna.
Na een paar jaar werd Hendrik Anna echter al zat. Zij had hem wel een dochter geschonken, Elizabeth, maar geen zoon en ze begon te flirten met andere mannen! Geen moeilijke keus voor Hendrik, wiens oog al weer op een andere vrouw was gevallen: Anna zou onthoofd worden. Vlak na de executie stond Jane Seymour al op hem te wachten om samen met hem in het huwelijk te treden. Zij werd zijn derde vrouw, maar niet zijn laatste. Op 12 oktober 1537 bereikte Jane wat Catherine en Anna nooit konden, ze baarde een gezonde zoon, Edward VI. Tijdens de geboorte had zij echter een griepje gekregen waarvan ze maar niet herstelde en twaalf dagen later had Hendrik geen vrouw meer. Hendrik had nu wel een zoon, maar hij wilde toch nog aan zijn trekken komen. Hij was heftig op zoek naar een nieuwe vrouw. Hij liet de schilder Hans Holbein heel de wereld over trekken om vrouwen na te schilderen en die aan Hendrik te laten zien. Spijtig genoeg voor Hans zag Hendrik wel wat in Anna von Kleef. Hij liet haar meteen overkomen uit Duitsland, maar toen hij haar voor het eerst in het echt zag, schrok hij zich naar! Anna was een verschrikkelijk lelijk mens en leek totaal niet op de geschilderde versie. Zo kwam het dat Hendrik nog steeds op zoek was naar een vrouw en hij spotte al snel Catherine Howard. Hij was echter nog steeds getrouwd met Anna en wanhopig om te scheiden. Gelukkig kon hij dat in z’n eigen kerk. Hendrik liet Anna de keus, óf scheiden óf niet. Anna was verstandig en koos voor een scheiding in plaats van een einde op het schavot. De negentien jarige Catherine Howard werd de vijfde vrouw van de toen negenenveertig jaar oude Hendrik. Ze had echter geen flauw idee hoe Hendrik was en zij was diep van binnen nog steeds verliefd op een paar oude vlammen. Ze begon met brieven naar hen te schrijven en dat merkte Hendrik maar al te snel en hij liet ook háár onthoofden.
Hendrik was inmiddels zo vet en groot en vadsig geworden dat hij alleen nog maar een beetje op zijn Koninklijke hemelbed lag en iedereen vertelde wat hij moest doen. Toch wilde hij nog een keer trouwen. Hij koos nu niet voor een jong, sprankelend meisje, maar voor de 31-jarige Catherine Parr. Ze was niet één van de mooiste, maar Hendrik had nu eerder een verzorgster nodig dan iemand die z’n hartslag omhoog kreeg. Hendrik was in zijn laatste jaren een gemene, humeurige en invalide man, die zoveel mogelijk op de begane grond van zijn paleis bleef. Als hij naar boven moest, werd hij omhoog getakeld en als hij een end door één van z’n gangen moest lopen werd hij vervoerd in een speciaal voor hem gemaakte grote gouden stoel. Uiteindelijk blies Hendriks dikke lichaam op 28 januari 1547 zijn laatste adem uit.
Uit zes huwelijken heeft Hendrik opmerkelijk genoeg maar drie kinderen gekregen, de negen jarige Edward, Elizabeth, 14 jaar en de grote meid Mary van 31. Wie o wie zou er gekozen worden voor de opvolging?! Hendrik had geen twijfels en zette de naam van zijn enige zoon in het testament als troonopvolger en zo kreeg Engeland een negenjarige koning van Engeland.
