Filmrecensie van Habemus Papam


Publicatie datum:

We hebben een Paus, (of toch niet?) Film waarin een pas gekozen paus een geestelijke crisis krijgt en het Vaticaan ontvlucht.

Gesponsorde koppelingen

Filmregisseur  Moretti was geboeid door het balkon van het Vaticaan dat uitkeek op het Sint Pietersplein met het wapperende gordijn op de achtergrond. Uit dat gegeven is dit verhaal ontstaan. Het verhaal van een paus die, als hij tot paus wordt gekozen,  een angstaanval krijgt, gevolgd door een geestelijke crisis. En de uitwerking van deze crisis op het hele Vaticaan. Moretti speelt zelf de rol van een narcistische psychiater.

Drama uit 2011. Geregisseerd door Nanni Moretti,

Met  Michel Piccoli (paus), Nanni Moretti (psychiater) en Margherita Buy (tweede psychiater)

Gesponsorde koppelingen

De film “Habemus Papam” van Nanni Moretti gaat op en neer tussen ernst en absurditeit. Dit resulteert in een levendige film vol geestige wendingen. Een pausverkiezing die ontaardt in de paniek, geestelijke crisis en vlucht van de zojuist gekozen paus. Piccoli(85), een overgevoelige en beduusde paus, brengt een gevoel van opluchting over, als hij aan het Vaticaan ontsnapt is. De paus, incognito, die rondwandelt in Rome, naar de mensen kijkt en bij de bakker een broodje eet.

De kardinaals als een groep wereldvreemde mannen, die als zonderlingen opeen drommen rondom de paus als die met de psychiater praat. (de katholieke kerk is van mening  dat het idee van een onderbewuste strijdig is met het idee van de ziel) En die onder de kamer van de paus handbal gaan spelen om hem op te monteren. Met beschermhoezen over hun kerkkleding heen pakken ze geestdriftig uit. De onwil van de paus om terug te keren naar zijn roeping en zijn hang naar het theater, waar hij zowaar een rol probeert te krijgen. En ook de ontreddering van zijn kerkelijk gevolg dat er niet in slaagt deze tegenstrijdigheid tot een oplossing te brengen.

Niemand wordt kwaad, want het gaat over zijne heiligheid de paus, wiens wegen nogal ondoorgrondelijk blijken te zijn, en men probeert hem met zachte hand terug te leiden tot de heilige stoel. De beveiligingsbeambte die een lid van de Zwitserse Garde voor paus laat spelen. De brave man probeert een uit de hand lopende situatie uit alle macht  te beheersen en barst nog net niet in tranen uit.

Waarom hij geen Paus wil worden wordt maar vluchtig aangestipt; beweegredenen komen mondjesmaat naar  voren. Je vraagt af,  waarom jezelf niet ziek gemeld toen de verkiezingen kwamen? Maar het betreft hier iemand in alle onschuld wilde aanvaarden wat door god bestierd was, en dat daarom alleen maar goed kon zijn. Om op het moment suprême een angstaanval te krijgen. Zouden de groten der aarde, voor wie de rollen bij voorbaat vast staan  wel eens paniekaanvallen krijgen? Vindt onze kroonprins het leuk om koning te worden?

Twijfels en angsten die normaal in het privé worden geuit vinden in deze film in het openbaar plaats, wat een boeiende en speelse film oplevert. En kleurrijk, met alle feestelijk rode kardinaalskostuums en hun wit kanten onderkleding.


Foobie gebruiker Miriam van Zelst

Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 16
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie recensies

Hotel Rwanda

Recensie van de film hotel Rwanda

Recensie van Dan Brown's bestseller De Da Vinci Code

De waarheid zal voor altijd verloren gaan - tenzij.....

Het Opinel zakmes

Opinel zakmes, korte beschrijving en recensie

Recensie Schaduw van de wind door Carlos Ruiz Zafon

Recensie Schaduw van de wind door Carlos Ruiz Zafon

Rotihuis Groningen

Surinaams eten bestellen bij Rotihuis Groningen