How To Train A Dragon (2010)
Een jonge viking Hiccup raakt bevriend met de grootste vijand van het dorp: de draak. Weet hij dit goed verborgen te houden? Wat leert hij van de draak? En hoe kan hij de relatie tussen beide kampen herstellen?
Lang geleden was er een jonge Viking op het noordelijk deel van het eiland genaamd Hiccup. Hij wilde net als de rest tegen de draken vechten die jaarlijks hun dorp binnen kwamen om te plunderen. Maar zijn stoere vader, tevens leider van het dorp, verbood het zijn kleine, stomme, maar vooral inventieve zoon. Uiteindelijk komt Hiccup een ‘Night Fury Dragon' tegen in het bos, die daar gevangen ligt in touw. Dit is zijn grote mogelijkheid om een draak te doden en zijn vader te laten zien dat hij mee kan vechten tijdens de bestorming. Hij kan het echter niet opbrengen om het zielige dier te doden en bevrijd het. Doordat de draak geraakt is, is zijn staart gewond geraakt en kan het niet wegvliegen naar zijn nest. Hiccup probeert de draak te helpen door water en voedsel (vooral vis) te brengen. Daarnaast maakt hij in zijn vrije tijd een hulpstuk voor de staart van de draak, zodat het vliegen weer mogelijk wordt. Erg ontstaat een hechte vriendschap tussen de twee grote vijanden, mens en draak. Hiccup geeft de Night Fury Dragon ook een naam: Tandloos, omdat de draak geen tanden heeft. Deze relatie opent een wereld voor de kleine Hiccup en zijn kijk op de draken wordt heel anders dan hij vooraf stelde. De jongen kijkt, luistert en leert van de eigenschappen van Tandloos. Hierdoor beseft hij dat zijn dorp de draken helemaal verkeerd begrepen hebben en zij eigenlijk niet zo kwaad zijn als ze lijken. Ze proberen samen te vechten, ieder op z'n eigen manier, waardoor uiteindelijk alles goed komt. Net zoals Hiccup maanden heeft gedaan met Tandloos, onderhoudt nu iedereen in het dorp een draak als huisdier.
(Zie voor meer artikelen ook mijn website: http://wwagner.webs.com/)
[plaatje]http://films.nieuwslog.nl/data/subdomain/31/article/20100428223758_HowToTrainYourDragon.jpg[/plaatje]
Deze tekenfilm is een typisch voorbeeld van een ‘feel-good-movie'. Uiteraard zijn dit soort films bedoelt voor de jongeren onder ons, wat overigens niet inhoudt dat je het als volwassenen niet kan zien. Het verhaal is praktisch en redelijk simpel in kaart gebracht. Het kan vergeleken worden met Pocahontas; Hiccup krijgt een zeer hechte vriendschap met de grootste vijand van zijn eigen dorp, de draak. Het is jammer dat elke keer hetzelfde concept in een nieuw jasje wordt gestoken. Ik ben van mening dat je een succesvolle formule niet moet veranderen (want deze films zijn zeker populair), maar op een gegeven moment wil je wel een keer iets nieuws.
Toch is het mooi dat de relatie tussen mens en dier een kostbaar gegeven is. Zo ook in de film. Dit geeft de mens wel een belangrijke boodschap mee en ik denk dat dit ook een stimulans geeft om kinderen goed met dieren om te laten gaan en niet alleen op het uiterlijk van een beest af te gaan. Over het algemeen zal een dier reageren als je naar zijn mening in zijn personal space komt, dit laat hij blijken door grommen o.i.d. Net als dat mensen aan elkaar wennen en weten wanneer ze wat kunnen zeggen, is dat precies hetzelfde met dieren. Ik denk dat dit dus een zeer nobele boodschap is van de regisseur om hier aandacht aan te besteden, met name bij de jongere op deze wereld.
Als laatste besefte ik dat we tegenwoordig (anno 2010) veel meer technische hoogstaande tekenfilms hebben gezien, zoals Shrek, Toy Story, etc. Ik vond dat deze film qua specials een beetje tegen vallen, ook al is het verhaal natuurlijk veel belangrijker. De stemmen van de karakters waren goed gekozen, en in het speciaal die van Gerard Butler. Zijn typische stemgeluid herken je uit duizenden en is een toegevoegde waarde voor de levendigheid van de film. Als tekenfilm denk ik dat de producers een goed resultaat hebben afgegeven.
(Zie voor meer artikelen ook mijn website: http://wwagner.webs.com/)
[youtube]5_FBGrArEZU[/youtube]
