De wondere wereld van mysterieus Madagaskar

Op zintuigstrelende zeilsafari rond de eilanden van Madagaskar

Gesponsorde koppelingen

Drie paar ogen lichten felrood op in het donker.Op de achtergrond trekt een groep vogels luidruchtig voorbij. Dehalfapige lemurentrekken zich er niks van aan en blijven als geboetseerdemensbeeldop de takken van de reizigersboomzitten. Dit isde betoverende flora en fauna van Afrikavermengd met de velerlei invloeden uit de Aziatische, maar ook Arabische en Franse cultuur. Madagaskar is zo zintuigstrelend puur en onaangeroerd dat elke herinnering aan deze kampeer- en zeilreis langs de noordkust van dit boeiende eiland in alletastbare kleuren, smaken, geluidenen geurenin mijn geheugen opgeslagen is.

Op een pikdonkere weg lopen we zo goed als het gaat om de kuilen in het wegdek van Hellville heen. Toch komt deze eilandengroep aan de Oostkust van Afrika vrij ontwikkeld en schoon over. De meeste wegen zijn geasfalteerd, er liggen nergens bergen afval en schrijnende armoede ben ik tot nu toe nog niet tegengekomen. Nadat we overdag genoten hebben van een afwisselend landschap van uitgestrekte rijstvelden en het drukke stadsgebeuren in de hoofdstad Antanarivo (afgekort Tana), zijn we hier net in de noordelijk gelegen havenstad aangekomen. Omdat we morgenochtend weer vertrekken, willen we toch iets van dit stadje zien. Hellville blijkt Darkville als halverwege ons diner het licht uitvalt. De hilariteit die ik in zulk soort gevallen verwacht, blijft uit. Blijkbaar is dit dagelijkse kost want de van nature relaxed rustige Madagasken zijn opvallend snel met neerzetten van kaarsen.

We zijn nog maar net de haven van Hellville uit als schipper Mohammed ons roept. Michel van Travel4pros, onze reisorganisator die zijn eerste Nederlandse groep in dit gebied zelf begeleid, heeft beet. Een Barracuda van ruim een meter zit aan zijn haak. Een vroege consternatie op de verder zo ontspannen vaartocht langs de Madagassische Noordkust. De rolverdeling is duidelijk. Op het achtersteven vissen de mannen op ons avondmaal, terwijl voorin de vrouwen gemoedelijk met elkaar kletsen, veilig verstopt onder de doeken tegen de ergste zon..Salama Tsara heet de boot, wat toepasselijk hello beautiful betekent. Al deinend over de Indische Oceaan op deze traditionele zeilboot die helemaal met de hand en dus zonder machines gemaakt is, trekt een fascinerende omgeving aan ons voorbij. Als we stil zijn, horen we alleen het ruisen van de zee en af en toe een kanonnade van Cycladen, krekels die een oorverdovend hoog gegil produceren.

Maar hoe de Russen hier ook aan hun einde gekomen mogen zijn, dat hier iets gebeurt is, bewijzen de vele zeemansgraven en scheepswrakken die op de bodem liggen.

En dat is lang het niet het enige wat op Madagaskar aan natuurschoon valt te beleven. Door zijn vruchtbare bossen en geografische isolatie heeft dit eiland als een soort ontwerplaboratorium van de aarde een divers en uniek aantal plant- en diersoorten voortgebracht. Van de vijf procent van alle flora en fauna ter wereld, komt zo'n tachtig procent alleen in Madagaskar voor. Zo kun je de lemuren (halfapen), de Baobab boom en de Fossa (roofdier) alleen hier tegenkomen. Maar ook de geheel eigen eilandcultuur waarbij Afrikaanse, Aziatische, Franse en zelfs Arabische invloeden in de loop van de tijd met elkaar zijn versmolten, is niet met die van enig ander land te vergelijken. De eerste mensen die zich vestigden op dit eiland kwamen rond de vierde eeuw uit Zuidoost Azië, de meeste van de Indonesische eilanden. Maar ook de Arabieren die in de zevende eeuw handelsposten langs de noordwestkust opzetten en de Fransen die tot 1960 het land koloniseerden, hebben de Madagassische cultuur beïnvloed.

Als ik wakker word, zie ik onze boot drijven door een kiertje in de tent. Ik hoor van alles: de zee voor me en Cycladengezang, gekko's en duizenden vogels achter me. Zal ik gelijk gaan zwemmen of eerst koffie halen, is de enige vragende gedachte die in mij opkomt. Een uurtje later snorkelen we in het lichtblauwe water rond Big Leafe Island en vullen we onze magen met een malse en pittig gekruide kebab van de gisteren gevangen Barracuda en een kleurige inktvissalade. We maken de oversteek naar Russian Bay, een mysterieuze baai waarover meerdere verhalen de ronde doen. Maar hoe de Russen hier ook aan hun einde gekomen mogen zijn, dat hier iets gebeurt is, bewijzen de vele zeemansgraven en scheepswrakken die op de bodem liggen. Zelf ben ik al aardig onthaast en kan voluit genieten van zomaar een uurtje niksen door te luisteren naar al die geluiden, te ruiken aan vreemde bloemen of 's avonds te turen naar de ontelbaar vele sterren in de zwarter dan zwarte hemel.

Voor onze ogen speelt zich een sterk staaltje natuurgeweld af. We zitten erbij en kunnen alleen maar vol ontzag genieten.

Halverwege de week gaan we voor de wind en mogen de zeilen eindelijk gehesen worden. Onderweg maken we een snorkelstop bij Nosy Tanikely (Het Kleine Eiland), dat een schitterende baai heeft met turkooishelder water waartegen de felgekleurde vissen, vuurrode anemonen en levende koraalstukken mooi afsteken. Waren we nog niet rustig dan worden we het hier wel van. De enige druk die ik voel is het maken van een mooie foto. Ineens roepen de jongens me: "Turtle, turtle." Het duurt even voordat ik door heb dat het dier mijn kant opkomt. Ik duik naar beneden en ontdek een zeeschildpad van bijna een meter net onder me. Ik hoef geen haast te maken want de schilpad draait in alle rust rondjes voor en om me. Met een toestel vol foto's en een voldaan gevoel zwem ik na een half uurtje terug naar de boot.

Vanaf het moment dat we in het Lokobe reservaat zijn, is het wennen aan de opeenstapeling van exotische geluiden. Het geschreeuw van de Cycladen wordt bij iedere stap van onze boswandeling indringender. Door de gelijkenis met een tandartsboor doet het kippenvel op mijn armen verschijnen, terwijl de zon zich in speels tempo afwisselt met het naderende onweer in de verte. Het waait nu behoorlijk rondom het eiland dat bekend staat om zijn ongerepte onderwaterwereld en de samengesmolten donkere wolken maken de entree van de bliksem nog onheilspellender. Voor onze ogen speelt zich een sterk staaltje natuurgeweld af, met aan de ene kant het laatste restje zon dat de eilandkleuren feller doet lijken en aan de andere kant een aanzwellend gedonder vergezeld met flitsen en een inktzwarte lucht. We zitten erbij en kunnen alleen maar vol ontzag van deze natuurstrijd genieten. Dat we helemaal alleen zijn gelaten op dit idyllisch onbewoonde eilandje maakt dit gevoel nog sterker.

Ook hier verbaas ik me weer over de lokalen die hun dagelijkse dingen met een aanstekelijke rust en plezier uitvoeren alsof het een feestdag is.

Vanuit een donker gebouwtje op één van de eilandjes rond Nosy Komba klinken vrolijke kinderstemmen. Als ik dichterbij kom, kan ik door de ramen - zonder glas - zien dat het een schoolklasje is. De lerares nodigt me uit binnen te komen en direct staan alle kindjes voor me op. "Bonjour", klinkt het in koor, terwijl 36 paar nieuwsgierige oogjes me van top tot teen opnemen. Hun juf legt me in perfect Engels uit dat deze kinderen, variërend van 9 tot 11 jaar, les in tien vakken waaronder Engels, Frans en Italiaans krijgen. Een nieuw schoolsysteem dat recentelijk door de nieuwe regering, de derde sinds de dekolonisatie in 1960, is ingevoerd. Al beweert Fano, onze gids in Tana, dat deze regeringen het sinds de zelfstandigheid eigenlijk steeds slechter doen, de kinderen leren nu wel al Engels vanaf de primary school.

In het dorpje geniet ik meer van de alledaagse tafereeltjes om me heen dan van het park waar we zojuist met 100 man semi-tamme lemuuraapjes en gedresseerde slangen hebben gekeken. De Madagasken zijn over het algemeen zo hartelijk, spontaan en spreken zo goed Frans dat een gesprekje aanknopen zonder een opdringerige verkoper achter je aan hier heel makkelijk gaat. Het op hun dooie gemakje wassen en drogen van kleren en het prachtig versieren van hun gezichten boeit me en met de kinderen doe ik de vogeltjesdans. Nog één keer gaan we de boot op om terug te varen naar de haven van Hellville. Ook hier verbaas ik me weer over de lokalen die hun dagelijkse dingen met een aanstekelijke rust en plezier uitvoeren alsof het een feestdag is. Al hebben we geen walvissen en dolfijnen gezien - of misschien eentje, in de verte - de overweldiging van zoveel natuur tijdens het kamperen ertussen, het ontspannen tijdens het zeilen en snorkelen en de warme hartelijkheid van deze mensen doet me dat snel weer vergeten.

Informatie over deze reis

Als eerste reisorganisatie in de Benelux biedt Travel4pro's deze unieke kampeer-/zeilvakantie in Madagaskar aan. In tien dagen vaar je met een traditionele Dhow langs de Noordkust en enkele eilandjes van dit op drie na grootste eiland ter wereld. Travel4pros Michel Boeijen noemt de reis ‘een unieke ervaring voor iedereen die een avontuurlijke vakantie wil beleven.' Overdag zeil je over de Indische Oceaan en 's nachts kampeer je in luxe tenten op nagenoeg onbewoonde eilandjes. "Uiteraard is het kamperen redelijk basic", aldus Boeijen, "maar daar krijg je zoveel moois voor terug." Zo slaap je midden tussen de zeldzame flora en fauna en neemt het zeilschip je overdag mee naar de mooiste plekjes om te snorkelen, zwemmen en dorpjes te bezoeken. De bemanning zorgt ervoor dat het je tijdens deze ecologisch verantwoorde reis aan niets ontbreekt. Maaltijden worden van verse, lokale ingrediënten bereid en je tent wordt voor je opgezet en afgeruimd. Eén van de reizigers, Ilonka Rebergen, vertelt uit eigen ervaring: "Het was voor mij een ideale combinatie van avontuur, natuur en in no time ontspannen. Na een hele dag op en in het water vond ik het heerlijk om daarna nog even rustig in mijn tent te liggen. Natuurlijk omdat de buitenlucht moe maakt, maar nog meer omdat ik dan kon genieten van al die verschillende geluiden om mij heen. Gescheiden door alleen een muskietennet, werd ik bedolven door de wondere natuur van dit fascinerende eiland." 

Informatie over het land

Gebied: 594.180 km2.
Hoofdstad: Antananarivo (Tana), inwoners 588.000.
Munt: Madagascar Franc.
Klimaat: Het is een warm subtropisch klimaat, in heel Madagaskar komt Malaria voor.
Vanaf november tot maart: zomer, dit is ook het orkaanseizoen. Van april tot oktober: winter, droog met milde temperaturen.
Bevolking: Er zijn achttien belangrijke etnische groepen, de grootste groepen zijn Malayo-Indonesiërs, Afrikanen, Arabieren, Fransen, Indiërs, Creolen en Comoren.
Officiële Taal: Frans en het Malagasy
Tijdsverschil: in de zomer is het drie uur later, in de winter twee uur.
Reisdocumenten: een geldig paspoort en een visum (op de luchthaven verkrijgbaar).

Gesponsorde koppelingen

Auteursinformatie

Naam: alexandra2432
Geschreven artikelen: 1
Leden aangebracht: 0

Reacties