De Wet Mulder, theoretisch een bedenkelijke wet, in de praktijk een monsterlijk systeem.


Publicatie datum:

De Wet Mulder is theoretisch al een wet met een tekort aan rechtswaarborgen, zoals ze wordt toegepast is ze nog meer een aantijging tegen de menselijkheid alhoewel de wet zelf haar uitvoerders niet verbiedt om ze netjes toe te passen.

Gesponsorde koppelingen

Over de wet Mulder kan veel geschreven worden, artikel per artikel. Dit stuk wordt afgebakend door een praktijkgeval gezien in het perspectief van twee fundamentele rechtsprincipes, de mensenrechten van het Europees Verdrag met haar waarborgen omtrent strafrechtelijke maatregelen, en de algemeen maatschappelijk aanvaarde norm van redelijkheid en billijkheid. Beide zijn ver te zoeken in het bijzonder in de praktijk, bij de uitvoering van de Wet Mulder.

 

Gesponsorde koppelingen

Mevrouw Vos, voor het gros een correcte burger heeft geen auto meer, dat komt door de Wet, echter nog wel een trits openstaande verkeersboetes. Ze leeft, en zij niet alleen, in de overtuiging dat het grootste gedeelte van Nederland’s urbanisatie berekend is op het opleveren van boetes, een aangelegde constructie met economisch gevolg. 70 km, 50 km, 30 km en dan weer 100, een baan breed als de snelweg en ergens halverwege een bordje, 50 km. O, te laat. Neem de afrit richting Baarle-Hertog en het duurt een eind vooraleer de maximum snelheid is aangeduid met “pas op radar” die dan wellicht al gepasseerd is. Er is nooit opzet bij Vos, een doorsnee bestuurder, niet onvoorzichtig, zeker niet roekeloos en toch regent het bij haar, nou ja minstens miezert het Mulderbekeuringen binnen. Als ze 50 rijdt op een brede baan toetert er een massa achterliggers.

Naast de urbanisatie is er de planning. Opbrengsten uit de bekeuringen die zullen geint worden door het CJIB, staan in de Nederlandse Staatsbegroting opgetekend.

 

Van de zorgvuldigheidsnorm heeft de Overheid, voor zover die de Instantie Politie heet en niet de individuele agenten, weinig kaas gegeten. De agenten belast met de uitvoeringsmodaliteiten van de Wet Mulder gedragen zich, naar de grosso modo ervaring van Vos, zeer netjes. Dat gaat echter om het hoe en niet over het wat.

De agenten bieden de bekeuringen aan, op instructie en zonder inzage van de achterliggende overtreding of het overeenstemmende bedrag, worden niet kwaad als ze niet sito presto kunnen worden betaald, nemen met evenveel charme de auto van de bekeurde mee, stellen de betrokkene gerust dat er geen drama mee gemoeid is en uiteindelijk is de burger de klos want, de centrale Overheid denkt er anders over en, het gewekt vertrouwen door haar uitvoerders ten spijt, wordt de burger belast met de gevolgen.

Verduidelijking met een concreet voorbeeld is hier geboden.

 

Vos is uitkeringsgerechtigde en koopt, na veel spaarzaamheid betoond te hebben en in het kader van lopende sollicitaties, een tweedehandje t.b.v. zeshonderd euro. Binnen de kortste tijd stond het vehikel kapot maar nog herstelbaar met een beetje geld, in de omgeving van haar voordeur.

Voorheen had ze diverse keren een uitnodiging gekregen om een bedrag op een politiekantoor te komen betalen en had daar gevolg aan gegeven. Als dat niet snel genoeg was gebeurd, kreeg ze bezoek van agenten en ging netjes mee de auto in naar een pinautomaat. Het ging telkens om een bedrag van om en bij de 100 € en ze kreeg zelfs lof toegezwaaid omwille van haar voornaam gedrag elke keer.

 

Op een uitnodiging staat geen enkele specificering/verwijzing naar de concrete bron waarover het gaat, nazicht is onmogelijk, er staat  “... vonnis/bekeuring openstaan voor een bedrag van ...”.

Vos, nog niet zo lang eigenaar geworden van haar autootje, kreeg ditmaal een uitnodiging tot het betalen van meer dan 300 €. Het was in de helft van de maand. Nu even wat opzij en bij het begin van volgende maand lukt het wel, zo redeneert de goedwillige dame. Naar officiële normen had ze niet goed geredeneerd en de politie stond weer voor haar deur. Dit keer is ze afwezig en krijgt telefoon. Je kent me goed genoeg zegt ze, ik heb het bedrag nog niet bij elkaar, bij het begin van de maand komt het in orde. “Zullen we toch maar uw auto meenemen”... Op haar vraag, vermits de auto toch kapot stilstond, om de kosten niet onnodig te laten oplopen wordt als antwoord gegeven “Geen nood, de eerste 28 dagen zijn er nog geen kosten, die beginnen te lopen vanaf de 28e dag, hou daar wel rekening mee”.

Het bedrag blijkt de samengevoegde som te zijn van twee bekeuringen. Op het politiekantoor wordt gezegd dat niet kan ingegaan worden op haar aanbod om alvast één ervan te betalen en de tweede bij het begin van de daaropvolgende maand, want deelbetalingen, dat kan niet. Vos debiteert dat ze niet om deelbetalingen vraagt, slechts om de twee bekeuringen weer uiteen te trekken. Ze behoudt haar geld. 

 

Nadien, en nog binnen de haar vertelde termijn van 28 dagen, begeeft Vos zich naar een politiekantoor met het volledige bedrag, € 300 en oneven. Er wordt haar een rekening voorgelegd van om en bij € 800.  De informatie was verkeerd geweest. De destijds telefonerende politieagent wordt opgespoord, het verhaal van Vos wordt nagetrokken en bevestigd. De juridische redenering bij zulk een voorval is: onzorgvuldigheid van de Overheid mag niet ten laste vallen van de burger. Er moet nu aanvaard worden dat Vos betaalt met vrijstelling van de kosten.

Ondanks attente medewerking van diverse individuele politieagenten, elk gedurende hun diensttijd, is het probleem nooit opgelost. De kosten waren hoger dan de aankoopwaarde van het autootje en liepen dagelijks hoger op dan mogelijke inkomsten. Vos gaf haar vehikel op, ging met haar 300 € huiswaarts.

 

Het was nu van belang dat ze haar persoonlijke spullen uit het autootje kon halen. De 28e dag was verkeerde informatie geweest, een einddatum om betaald te hebben vooraleer de auto wordt geconfisceerd, is er ook nooit geweest of tenminste nooit aan Vos meegedeeld. De politie spoorde na waar het autootje naartoe was gebracht, het was voorlopig niet meer te vinden.

Na enkele dagen wist de wijkagent aan Vos te vertellen dat het was afgevoerd en de persoonlijke spullen die zich er in bevonden vernietigd. Ze waren waardeloos bevonden. Er zat een dure Kitty kat in, een potje wisselgeld, rode driehoek, ring- steek- en Engelse sleutels, een schroevendraaier... en zaken van persoonlijke waarde. Wie beoordeelt de waarde van andermans zaken? Wie heeft zomaar dat recht? Vernietigd?

 

De Wet Mulder laat toe dat een auto wordt toegeeigend bij wanbetaling. De Wet Mulder verbiedt echter niet om dat op een menselijke manier te doen. Waarom wordt de eigenaar niet uitgenodigd om zijn voertuig leeg te ruimen? Komt die niet opdagen binnen een bepaalde opgelegde termijn, dan is het niet onredelijk dat de instanties verder hun gang gaan. Het oordeel “waardeloos” kan alleen afgeleid worden uit de onverschilligheid van een eigenaar die niet reageert, zo redeneert een normaal menselijk brein, en een juridisch verstand uit hoofde van rechtvaardigheid, redelijkheid en billijkheid.

 

Hoeveel onzorgvuldigheden tot onredelijkheden staan, in het concrete geval nu al op rij bij de uitvoering van de Wet Mulder? Een ondefinieerbare uitnodiging om te betalen, het willekeurig samenvoegen van de bedragen van meer dan één bekeuring, de theoretische onmogelijkheid om per bekeuring de boete te betalen, het geven van onjuiste informatie door een persoon die in functie handelt en een gerechtvaardigd vertrouwen wekt, de consequentie van de onzorgvuldigheid wordt bij de burger gelegd want geen rectificatie, er wordt geen einddatum gesteld om te betalen vooraleer het eigendom van de ‘wanbetaler’ wordt geconfiskeerd, de eigenaar wordt niet uitgenodigd om zijn persoonlijke spullen op te halen, persoonlijke spullen worden afgevoerd/vernietigd op basis van een willekeurig (of geen) waardeoordeel.

 

Te vermelden, in het kader van de uitvoeringsmaatregelen van de Wet Mulder, is  ook nog het feit dat de opbrengst van een geconfiskeerde auto nadat hij verkocht is, niet wordt verrekend met openstaande boetebedragen, m.a.w. de auto, die wel een waarde heeft die de eigenaar bezat en in theorie had kunnen verkopen, wordt geen betalingsmiddel. In een juridisch brein kan dit feit worden gekwalificeerd als een door de wet geregelde diefstal... toeëigenen enz...  

 

Het onderwerp is nog niet uitgeput. De Wet Mulder voorziet ook gijzeling van de ‘wanbetaler’ als drukmiddel. Nu is het dus kwestie om te bestuderen wie voor de wet in concreto een wanbetaler is die moet gegijzeld worden, of beter, voor de praktische uitvoerders van de Wet Mulder.

 

Mw. Vos heeft geen auto meer en wil er ook geen meer, goed is dat voor het milieu, nadelig voor de motorrijtuigenbelasting en de begroting. Ze heeft echter nog steeds een aantal openstaande boetes. Deze keer heeft ze geen uitnodiging gekregen en staat de politie meteen voor haar deur. Ze is er niet en krijgt weer telefonisch contact, er is geen auto meer om op te laden en de politie zegt dat ze moet meekomen om te betalen. Over welk bedrag gaat het? ... het blijkt dit keer de optelling te zijn van drie openstaande bekeuringen.

Ze werpt op dat het niet verstandig is om op het einde van de maand te komen aankloppen, van een uitkering is al bijna niets meer over na de betaling van de huur en de nutsfakturen. Dan moet je gaan zitten, zeven dagen. Dat weet Vos en zegt, is het niet praktischer om terug te komen wanneer de uitkering is gestort? 

Daarenboven werpt ze op dat ze ook nooit drie boetes tegelijk kan betalen. “De oudste is 110 €, kunt ge ook geen 110 € betalen?”. Bij het begin van de maand kan dat. Vos heeft echter reeds haar ervaring m.b.t. het uitsplitsen van boetebedragen. Ze weet dat dat niet mogelijk is, niet toegelaten wordt door de Overheid, ook al zijn de politieagenten van goede wil. “Kom dan bij het begin van de volgende maand 110 € betalen” zegt de agent. Kan ik de vordering dan opsplitsen in drie deelbetalingen? “Ja, dat kan”. En maar volhouden denkt Vos, alleen om iemand me de cel in te krijgen! Kunt u me dat garanderen door het op papier te zetten vraagt Vos zeer netjes. Neen dat kon niet. Waarom niet, als u mij de juiste informatie geeft kan dat toch bevestigd worden? Aldus Vos. 

 

Gijzeling, zeg maar hechtenis, het betekent welk woord ook wordt gebruikt, de cel in. Het woordverschil is nochtans erg belangrijk, het zijn niet zomaar synoniemen. Hechtenis behoort tot het strafrecht en de Wet Mulder is een bestuursrechtelijke maatregel. In de tijd dat de Wet werd ingevoerd zijn er kilo’s papier besteed aan artikelen over de vraag of de wet wel strookt met de vereisten van het EVRM? Zowat alle auteurs kwamen tot de conclusie, kort gezegd, dat dat wel het geval was want, er was hoger beroep mogelijk en dus een tweede rechtsgang.

De werkelijkheid zit echter als volgt in elkaar. De ondertekenaar van dit artikel zag diverse personen weloverwogen verweren schrijven om de beboete feiten te betwisten, technische tekeningen maken met metingen om de onmogelijkheid aan te tonen van de vaststelling van de verbalisanten, degelijke motiveringen opbouwen enz... allemaal boter aan de galg en/of parels voor de varkens, zeg het, want, behoudens twee specifiek bepaalde, zijn er geen verweermiddelen toegelaten en dat is het juridisch tekort van de Wet Mulder. Eentje ervan als voorbeeld is: een andere bestuurder dan de eigenaar. Daar gaat het er om uit welke portemonnaie dient te worden betaald, maar betalen wordt het, hoe dan ook. Wat heeft de burger aan een beroepsmogelijkheid als hij daar evenmin met zijn technische tekeningen, metingen en redeneringen terechtkan?

En tenslotte, als de Wet dan al zo monsterlijk is en uit het strafrecht is gehouden, ze verbiedt niet om ze netjes uit te voeren en de eigenaar zijn bezittingen te laten recupereren of boetes apart te houden bij een verzoek of zeg maar dwingen, tot betaling.

  

Mw. Veerle van de Weyer


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 7
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie samenleving

Burgerschapsvorming

beschouwing van de vraag: Heeft het vak burgerschapsvorming een toevoegende waarde als het gaat om de ontwikkeling van kinderen tot goede liberale burgers?

Waarom bekeren steeds meer Chinezen zich tot het christendom?

In ons land neemt het aantal christenen steeds meer af maar in China bekeren steeds meer mensen zich tot zich tot het christendom, waarom doe ze dat.

Meditatie en gezondheid

Meditatie in het algemeen

Stichting Stadshout Amsterdam

Dit is een weergave van het gedachtegoed van Crisow von Schulz, oprichter van Stichting Stadshout

Zelfmoordvideo op facebook door cyberpesten

Hoe komt het dat er op Facebook een video circuleert van een meisje dat zelfmoord pleegt voor haar webcam?