Pakistan: Christen krijgt doodstraf


Publicatie datum:

Asian Noreen, een 45 jarige analfabete en moeder van 5 kinderen, hoort in de Provincie Punjab in Pakistan de doodstraf tegen zich eisen.

Gesponsorde koppelingen

Het begon een jaar geleden met een ruzie over een mok water. Een groep vrouwelijke landarbeiders in het dorp Ittan Wali in Punjab had te lijden onder de droge hitte. Aasia Noreen, beter bekend als Aasia Bibi en moeder van 5 kinderen, bood hen water aan. Het werd geweigerd. Aasian was een Christen, zeiden ze, en om die reden was haar water onrein.

Gesponsorde koppelingen

Dit soort verwijten krijgen Christenen in Pakistan helaas vaker te horen. In plaats van de belediging te slikken, kwam de Pakistaanse voor haar geloof op. Dat deed al gauw de ronde in het dorp Ittan Wali. De plaatselijke Mullah haastte zich naar de luidsprekers van de moskee en riep zijn volgelingen op om actie tegen Noreen te ondernemen. In een al te bekend patroon waarmee Christenen in Pakistan worden behandeld, werd de verdediging van haar geloof verdraaid in een beschuldiging van Blasfemie. Terwijl men te hoop liep tegen haar en haar familie, kwam de politie tussenbeiden en stelde haar in verzekerde bewaring. Maar in plaats van haar te beschermen, arresteerden men Noreen en beschuldigde haar van belediging van de Islam en zijn profeet. Op 8 november 2010, na een gevangenisstraf van 18 maanden, werd Noreen ter dood veroordeeld door het District Hof en werd zij daarmee de eerste vrouw die dat overkwam.

In de weken die volgden zorgde deze doodstraf voor grootschalige nationale woede. Woordvoerders van Human Rights organisaties en advokaten protesteerden alom tegen de doodstraf tegen Noreen uitgesproken. Maar religieuze fundamentalisten, die meestal nogal met elkaar overhoop lagen, vonden elkaar ineens in een campagne om de Blasfemie Wetten te verdedigen en de critici aan te vallen. Een politicus die het waagde om voor vrijspraak van Noreen te vragen ziet zich nu opgezadeld met een tegen hem uitgesproken fatwa. Ook een andere politicus die serieuze kritiek had op de Blasfemie wetten werd bedreigd.

Wel zorgde Noreens doodstraf voor het eerste grondige debat over enkele van Pakistans meest controversiele wetten. De oorspronkelijke Balsfemie Wet stamt notabene uit de tijd van de Britten en maakte deel uit van de Indiase Straf Code van 1860. Ze was bedoeld om de vrede te bewaren onder de verschillende geloofsgroepen die het toenmalige India kende. Na de afscheiding van Pakistan voegde de toenmalige Pakistaanse regering daar zelfs een aantal bepalingen aan toe. In 1980 introduceerde de dictatuur van generaal Muhammed Zia ul Haq een aantal clausules, waaronder de doodstraf voor hen die de naam van de Profeet hadden beledigd. Sinds het invoeren van de doodstraf in 1986 werden er 962 gevallen van blasfemie gerapporteerd. Hiervan waren119 Christenen het slachtoffer. Het bracht ook aan het licht dat beroep op de Blasfemie Wetten heel vaak diende om persoonlijke `vendettas` uit te vechten. Ook Islamitische extremisten gebruikten de Wetten om religieuze minderheden te vervolgen. Vage omschrijvingen maakt het ook mogelijk dat deze Blasfemie Wetten in Pakistan worden gebruikt voor politieke en sociale dwang. Het geeft de staat daarmee zelfs een soort sektarisch karakter.

Tot op heden is er nog geen concluderend bewijs voorgelegd tegen Noreen. De Districts Rechters baseerden zich op getuigenissen van 3 andere vrouwen. Alle drie hadden zich binnen de dorpsgemeenschap als vijanden laten kennen van Noreen. Al geruime tijd werd er door andere landarbeiders druk op Noreen uitgeoefend om zich te bekeren tot de Islam. Het vasthouden aan haar Christelijk geloof bracht haar uiteindelijk de eis tot de doodstraf.

Christenen zijn in Pakistan heel vaak mikpunt van vooroordeel. Hun geloof wordt afgeschilderd als `onrein`. Hoe diepgeworteld dit leeft onder de Pakistaanse bevolking moge blijken uit het feit dat gemeenten advertenties voor schoonmakers meestal vergezeld laten gaan van de aantekening dat zij de voorkeur geven aan Christelijke sollicitanten. Het voor Christenen opnemen is in Pakistan niet erg populair. Je uitspreken voor Christenen kan je zelfs de doodstraf opleveren, zoals ook de Gouverneur van Punjab, Salmaan Taseer overkwam, die Noreen in de gevangenis bezocht en haar vrijlating bepleitte.

Intussen zijn de Blasfemie Wetten onderwerp van stevig nationaal debat. Liberaal Sherry Rehman, die de Wetten amendeerde en zich uitsprak tegen de doodstraf clausule, werd deze week gewaarschuwd dat hij met vuur speelde. De voortgaande besluiteloosheid rondom de Blasfemie Wetten is intussen een blijk van machteloosheid van de staat tegenover extremistische groeperingen, die er niet voor terugdeinzen om hoog geplaatste publieke figuren openlijk te bedreigen. Het weerhoudt Rehman er niet van zijn pogingen om tot hervorming te komen van de Blasfemie Wetten. Maar dat de allerhoogste politieke verantwoordelijken terugdeinzen om al te openlijk hun steun hieraan te verlenen, blijkt wel uit het volgende: Babar Awan, Minister van Justitie, heeft zich nu tegen verandering van de Blasfemie Wetten uitgesproken. En ook Premier Yousaf Raza Gilani, die verleden jaar nog voorstelde om de Wetten te herzien na de moord op 9 Christenen in Punjab, distantieert zich daar nu van.

Intussen is het lot van Noreen nog steeds onzeker. Het Hooggerechtshof van Lahore heeft zich tegen een een eventueel pardon van President Ali Asif Zardari uitgesproken. Haar familie hoopt intussen dat het Hoog Gerechtshof de doodstraf ongedaan zal maken, of haar een generaal pardon zal verlenen. Maar daarmee is de zaak niet gedaan. Hoewel er nog nooit iemand voor Blasfemie is geexecuteerd, zijn er intussen wel 32 mensen, waaronder 2 rechters, vermoord door extremisten. Afgelopen vrijdag nog bood Yousef Qureshi, een hardliner van de Mohabat Khan moskee in Peshawar een beloning van 500.000 rupies (ongeveer 5000 euro) aan `eenieder die Aasia Bibi zou doden`. Zelfs al zou Noreen gepardoneerd worden, aldus Rehman, dan nog kan ze niet naar haar dorp terugkeren. Voor haar eigen veiligheid zal ze zich elders moeten vestigen. En dat alleen omdat ze haar recht verdedigde om haar eigen geloof te kiezen


Auteursinformatie


Geschreven artikelen: 7
Leden aangebracht: 0

Meer uit de categorie samenleving

Kwalitatieve aansprakelijkheid

Legt uit wie aansprakelijk is bij kinderen, dieren, ondergeschikten, roerende zaken, opstal enz.

Kunnen we eenvoudig alle asielzoekers weren?

Iedereen staat op zijn achterste benen als iemand zegt dat we geen asielzoekers meer moeten toelaten maar kunnen we alle asielzoekers weren?

Fair Trade verkoop in opmars

Het begrip Fairtrade gaat over handel met boeren in Ontwikkelingslanden met bepaalde voorwaarden

Gelukkig worden, een gelukkig toeval, domme pech of geluk door menselijk toedoen

Op deze pagina een uitleg over het verschil tussen gelukkig toeval, domme pech en menselijk toedoen.

Tot waar zijn wij verantwoordelijk voor vluchtelingen?

De afgelopen decennia heeft Nederland veel vluchtelingen opgevangen, tot waar zijn wij verantwoordelijk voor al deze vluchtelingen?